Poznaj lokalne zabytki


Wyraź zgodę na lokalizację i oglądaj zabytki w najbliższej okolicy

Zmień ustawienia przeglądarki aby zezwolić na pobranie lokalizacji
Strona korzysta z plików cookies. Dowiedz się więcej.

Aleje platanowe - Zabytek.pl

Aleje platanowe


aleja pocz. XX w. Zabrze

Adres
Zabrze

Lokalizacja
woj. śląskie, pow. Zabrze, gm. Zabrze

Historyczne nasadzenia wzdłuż ulic, w tym w formie alei, wchodzące w skład zespołu zabudowy osiedla patronackiego „Sandkolonie” czyli „Kolonii Piaskowej” (tzw. Zandka) w Zabrzu.

Historia

Początki istnienia „Kolonii Piaskowej” w Zabrzu (tzw. Zandka), datuje się na XIX wiek, kiedy to przy obecnej ul. księdza Norberta Bończyka wybudowano pierwsze domy dla pracowników huty założonej przez Karola Łazarza Henckel von Donnersmarcka. Główny rozwój zespołu związany jest jednak z postacią Guido Henckel von Donnersmarcka i przypada na lata ok. 1906-1912 (lub 1903-1922). W okresie tym, na terenach położonych na wschód od ówczesnej Donnersmarchütte, późniejszej huty „Zabrze”, ukształtowano urzędniczo-robotnicze założenie mieszkalne. Zostało ono zaprojektowane przez berlińskich architektów, w tym Arnolda Hartmanna, co stanowiło w owych czasach pierwszy przykład osiedla dla robotników, powstałego według projektu architekta, a nie tylko samego majstra budowniczego. Rozmieszczona między dzisiejszymi ulicami Pawła Stalmacha, Bytomską, Cmentarną i księdza Norberta Bończyka zabudowa, składała się z prostych, dwu- oraz trójkondygnacyjnych domów, usytuowanych prostopadle do ulicy. Wskazane budynki przykryto m.in. wysokimi dachami mansardowymi lub brogowymi. W obrębie zabudowy wprowadzono także detale architektoniczne i dekoracyjne, w tym wykonane z drewna. Oprócz domów mieszkalnych dla pracowników zakładu, w rejonie kolonii znalazły się także budynki użytku publicznego, w tym straż pożarna, gmach dyrekcji huty oraz domy wyższego nadzoru technicznego.

Układ kompozycyjny zieleni towarzyszącej zabudowie kolonii, został ukształtowany głównie przy udziale drzew. Przypuszcza się, że mógł on powstać wraz z momentem kształtowania kolonii, tj. w pierwszej ćwierci XX wieku. Na terenie zespołu pojawiły się tworzące z czasem aleje wielogatunkowe nasadzenia. Wzdłuż ul. Pawła Stalmacha wykonano je m.in. przy udziale robinii akacjowej oraz klonów pospolitych. Przebieg ul. Krakusa, Franciszka Siedleckiego i Karola Piechy ozdobiono z kolei głównie platanami.

Opis

Nasadzenia związane z „Kolonią Piaskową” rozmieszczone są obecnie w rejonie ul. Pawła Stalmacha na długości ok. 215 m, Krakusa – ok. 455 m, Franciszka Siedleckiego – ok. 150 m oraz Karola Piechy – ok. 118 m. Najlepiej zachowały się one w ciągu wewnętrznej ulicy kolonii, tj. ul. Krakusa. Najmniej drzew spotyka się z kolei wzdłuż ul. Pawła Stalmacha. Historycznie, poszczególne ulice lub ich fragmenty obsadzane były m.in. przy pomocy robinii akacjowej (np. północny odcinek ul. Pawła Stalmacha) czy platanów (ul. Krakusa). Drzewa te posiadały regularne, kuliste pokroje. Rozmieszczone były zgodnie z zachowanym rytmem, według określonej więźby. Z czasem utworzyły one rozwinięte układy alejowe, charakterystyczne dla programów osiedli i kolonii robotniczych. Obecnie wskazane ulice ozdobione są drzewami takimi jak: Acer platanoides – klon pospolity, Acer pseudoplatanus – klon jawor, Platanus ×hispanica – platan klonolistny oraz Robinia pseudoacacia – robinia akacjowa. Rośliny te – zwłaszcza platany, w większości charakteryzują się rozłożystymi koronami. Na terenie kolonii zachowały się także tereny ogródków przydomowych, związanych z poszczególnymi budynkami, będące często także tłem dla przedstawionych nasadzeń.

Oprac. Bożena Łebzuch-Wach, OT NID w Katowicach, 29.09.2025 r.

Rodzaj: aleja

Styl architektoniczny: nie dotyczy

Forma ochrony: Rejestr zabytków

Inspire id: PL.1.9.ZIPOZ.NID_N_24_ZZ.113821