Gród stanowił siedzibę możnowładcy - przedstawiciela elity społecznej i administracyjnej.

Usytuowanie i opis

Grodzisko znajduje się na północ od wsi,wśród podmokłych łąk w szerokiej dolinie Warty, na wschodnim brzegu jej dopływu - Strugi Zakrzewskiej.

Obiekt, zwany inaczej gródkiem stożkowatym, ma kształt kopca o średnicy przy podstawie 31 m. Jego wysokość wynosi ok. 2 m, otoczony jest fosą o szerokości ok. 4 m, połączoną ze Strugą. Nasyp został znacznie zniwelowany w okresie międzywojennym.

Historia

Gród w Barłogach funkcjonował w okresie średniowiecza, 2 poł. XIII-XIV w. Nieznane jest nazwisko fundatora obiektu. Wiadomo natomiast, że wieś Barłogi wchodziła w skład klucza majątkowego borysławickich dóbr Jastrzębców i być może z tego rodu wywodzi się właściciel dworu.

Stan i wyniki badań

Stanowisko zbadane zostało sondażowo przez Krzysztofa Gorczycę w 1981 r. Rów sondażowy o długości 32 m i szerokości 2 m przebiegał przez środek stanowiska, na osi północ-południe. W wykopie zarejestrowano obecność warstwy kulturowej. W centralnej partii nasypu odkryte zostały relikty budowli mieszkalnej w postaci nieckowatej jamy o głębokości 1, 6 m. Wypełnisko jamy stanowiła czarna ziemia z soczewkami spalenizny, przemieszana z płatami przepalonej gliny i kamieniami. Z wykopu pozyskano zbiór zabytków ruchomych, które wskazują pośrednio na status majątkowy właściciela. Do zbioru zabytków należą m.in. fragmenty naczyń z tzw. zastawy stołowej: naczynia miniaturowe, ułamek naczynia zoomorficznego, garnki, pokrywki, dzbany. Do

przedmiotów z żelaza zaliczono m.in. groty bełtów, ostrogi, zgrzebło, wędzidło, półkosek, nóż, krzesiwo, sprzączkę i okucie pasa. Ponadto znaleziono nieliczne zabytki z metali kolorowych (nit cynowy, fragment broszy) i kości zwierzęcych (okładziny noży, ornamentowana tarczka).

Własność prywatna - obiekt dostępny z zewnątrz.

oprac. Barbara Iwanicka - Pinkosz, OT NID w Poznaniu, Pracownia terenowa w Trzebinach, 07-11-2015 r.