Historia

Żydzi zaczęli licznie przybywać do Ozorkowa, kiedy miejscowość uzyskała prawa miasta prywatnego w 1816 roku. Właściciel, Ignacy Starzyński, sprowadził tu saksońskich rękodzielników, sprzyjał także przybyszom pochodzenia żydowskiego. Zajmowali się oni handlem, rzemiosłem oraz sukiennictwem. Gmina żydowska powstała w 1819 roku, wcześniej starozakonni podlegali kahałowi w Parzęczewie i zapewne tam byli chowani. Czwartego lutego 1821 roku dziedzic podpisał z przedstawicielami gminy żydowskiej umowę warunkującą egzystencję starozakonnych. Na jej podstawie starozakonni mogli zamieszkać tereny przy ul. Krakowskiej (obecnie ulica Zgierska). Otrzymali plac pod synagogę oraz 0,56 ha gruntu z przeznaczeniem na cmentarz. Starzyński  przekazał także materiał do jego ogrodzenia. Ostatecznie cmentarz zajął 2,5 ha. Nekropolia działa do II wojny światowej, w jej trakcie została zniszczona przez hitlerowców. Władze wojewódzkie planowały uporządkowanie terenu ale nie doszło do tego.

Opis

Nekropolia usytuowana jest w południowej części miasta. Zajmuje teren na planie zbliżonym do czworoboku, ograniczony ulicami: Graniczną (południe), Sosnową (zachód) oraz częściowo Poziomkową (północ). Jest on zalesiony, nie posiada ogrodzenia. Nie przetrwały elementy kompozycji ani ślady pochówków. Zachowało się jedynie kilka odłamków macew. Są one rozrzucone i trudne do odnalezienia w wysokiej trawie.

Teren dostępny, zalesiony.

Anna Michalska, NID OT Łódź, 01.08.2025 r.