Historia

Pierwszy kościół (drewniany) w Długosiodle powstał w 1462 r, zaś parafia erygowana była dopiero w dniu 24 lipca 1481 r. przez biskupa płockiego Piotra z Chotkowa. Nadano jej wezwanie Najświętszej Marii Panny, św. Jana Chrzciciela i św. Mikołaja. W tym samym czasie wybudowano na terenie cmentarza kościelnego pierwszą kostnicę, która spłonęła podczas pożaru pierwszej świątyni. Obecny kościół (trzeci z kolei, na miejscu poprzedniego drewnianego zbudowanego staraniem kapituły pułtuskiej w 1746) wzniesiony został w latach 1908-1912 wg. proj. Józefa Piusa Dziekońskiego w stylu neogotyckim.

Obecnie istniejąca kolejna drewniana kostnica została wzniesiona obok kościoła w 1822 r. Wyróżnia się gotyckim skrzydłem drzwiowym zapewne pochodzącym z k. XV w. z pierwszego kościoła. W pobliżu świątyni usytuowana została również drewniana plebania pochodząca z 1 poł. XIX w. Za kościołem przy ogrodzeniu od strony ściany prezbiterium rośnie najstarszy na Mazowszu dąb szypułkowy „Jan” posadzony w 1481 podczas erygowania parafii.

Opis

Drewniana sosnowa kostnica, posadowiona na dębowej podwalinie, wykonana została w konstrukcji zrębowej, z węgłami łączonymi na jaskółczy ogon, z niewielkimi ostatkami, posiada ściany nie oszalowane. Nakryta jest dwuspadowym, krokwiowym dachem, pokrytym dachówką. Bryła jest jednokondygnacyjna, prostopadłościenna. Wnętrze jest jednoprzestrzenne, na planie prostokąta, z płaskim, deskowym stropem i ceglaną oraz betonową podłogą. Od frontu widoczne są gotyckie drzwi wejściowe prowadzące do wnętrza z żelaznymi kowalskiej roboty okuciami i łańcuchowym uchwytem oraz wieńczący szczyt dachu mały kowalskiej roboty krzyżyk. Pomiędzy nimi, w szczycie dachu umieszczone zostało również ozdobne ażurowo wycięte metalowe tondo  (z literami IHS) przybite do desek szalunkowych szczytu dachu. 

Obiekt dostępny po wcześniejszym umówieniu się z proboszczem parafii p.w. Św. Rocha w Długosiodle. 

Oprac. Jerzy Szałygin, OT NID w Warszawie, 31.01.2019 r.