Historia

Kamienice zostały wzniesione około 1562 roku, a przebudowane w 1685 roku po pożarze miasta. Daty te można odnaleźć na elewacji – na obramieniu okna oraz na aediculi z lwem. Już od drugiej połowy XVI wieku w budynku nr 52 mieściła się apteka, natomiast pod nr 53 w tym czasie funkcjonował dom piwny (niem. Bierhaus) z prawem do warzenia piwa. W 1927 roku ówczesny właściciel obu budynków – dr Otto Lang, zlecił ich przebudowę. W 1928 roku wykonano nowy wystrój kamieniarski elewacji w stylistyce neobarokowej oraz zachowane do dziś metalowy szyld dawnej apteki i wiatrowskaz. Od lat 80. XX wieku do dziś na parterze budynków mieści się restauracja.

Opis

Kamienice położone są przy ulicy odchodzącej od północno-wschodniego narożnika Rynku Staromiejskiego. Są to obiekty murowane z cegły i kamienia, założone na rzucie wydłużonego prostokąta, usytuowane szczytowo do ulicy. Trzykondygnacyjne, podpiwniczone, z użytkowym poddaszem bryły zostały nakryte dachami dwuspadowymi o pokryciu z dachówki. Otynkowane elewacje w partii fasad są cztero- i trójosiowe, zwieńczone trójkątnymi szczytami ze spływami wolutowymi, artykułowane gzymsami, naczółkami okiennymi oraz boniowanymi narożnikami. Na poziomie parteru zachował się bogaty wystrój kamieniarski, wpisany do rejestru zabytków ruchomych. Jedno obramienie okna oraz detal na skarpie narożnej pochodzą z XVII wieku, pozostałe obramienia okien, portale, a także kartusz pomiędzy drugą i trzecią kondygnacją oraz szyld i wiatrowskaz zostały wykonane około 1928 roku w stylu neobarokowym. Portale oraz obramienia okien dekorowane są stylizowaną wicią roślinną i symbolami o tematyce farmaceutycznej, natomiast na aediculi i kartuszu występuje motyw lwa. We wnętrzu nad parterem zachowały się sklepienia kolebkowe z lunetami.

Oprac. Marta Kłaczkowska, OT NID w Zielonej Górze, 05.11.2025 r.