Poznaj lokalne zabytki


Wyraź zgodę na lokalizację i oglądaj zabytki w najbliższej okolicy

Zmień ustawienia przeglądarki aby zezwolić na pobranie lokalizacji
Strona korzysta z plików cookies. Dowiedz się więcej.

kościół ewangelicki, ob. rzymskokatolicki filialny pw. Matki Boskiej Wspomożenia Wiernych - Zabytek.pl

kościół ewangelicki, ob. rzymskokatolicki filialny pw. Matki Boskiej Wspomożenia Wiernych


kościół 1. poł. XIX w. Czerniec

Adres
Czerniec, 20

Lokalizacja
woj. dolnośląskie, pow. lubiński, gm. Lubin

Kościół parafialny w Czerńcu stanowi przykład wiejskiej, nowożytnej, sakralnej budowli ewangelickiej.

Historia

Kościół wzniesiony został w 1794 r. jako zbór ewangelicki, na miejscu wcześniejszej świątyni. Pierwsza z 1240 r., została zastąpiona budowlą wystawioną w 1534 r. z fundacji von Stoschów. Świątynia ta spłonęła w czasie wojny trzydziestoletniej w roku 1636. Odbudowana, spłonęła ponownie i ostatecznie została zastąpiona obecnym, murowanym kościołem bez wieży, z wolnostojącą, drewnianą dzwonnicą (ob. z pocz. XX w.). Kościół remontowano w 1972 oraz w l. 1994-2003. W 1530 r. ustanowiono w Czerńcu parafię ewangelicką, która funkcjonowała do 1945 r. Obecnie kościół rzymskokatolicki pw. MB Wspomożenia Wiernych, filialny parafii św. Michała Archanioła w Siedlcach.

Opis

Kościół usytuowany w centrum wsi, w obrębie cmentarza ogrodzonego murem. W pd. części cmentarza wznosi się wolnostojąca, drewniana dzwonnica (pocz. XX w.). Kościół murowany, tynkowany, założony na planie prostokąta o ściętych narożach, z wewnętrzną zakrystią i kruchtą. Salowy, nakryty wielopołaciowym dachem z lukarnami powiekowymi. Elewacje ujęte lizenami, zwieńczone profilowanym gzymsem, dekorowane zagłębionymi płycinami. Przy głównym wejściu (od wsch.) para uproszczonych półkolumn, na wysuniętych, niskich cokołach. Otwory okienne zamknięte odcinkowo obwiedzione opaskami. Otwory drzwiowe prostokątne, także w opaskach. We wnętrzu świątyni empory zwrócone ku klasycystycznemu ołtarzowi z ok. 1830 r., pierwotnie ambonowemu. Na ścianach figuralne i inskrypcyjne płyty nagrobne z XVI-XVIII w., m.in. dziecięca Anny von Stosch (†1582), odnaleziona w 1999 r. podczas prac remontowych przy fundamentach kościoła. Zakrystia usytuowana od wschodu, z wejściem na ambonę ołtarza.

Wolnostojąca dzwonnica o konstrukcji słupowej, na planie kwadratu, posadowiona na ceglanej podmurówce, szalowana; w górnej partii ośmioboczna, zwieńczona hełmem krytym łupkiem.

Zabytek dostępny.

Oprac. Beata Sebzda, OT NID we Wrocławiu, 20.01.2016 r.

Rodzaj: kościół

Styl architektoniczny: nieznana

Materiał budowy:  ceglane

Forma ochrony: Rejestr zabytków, Ewidencja zabytków

Inspire id: PL.1.9.ZIPOZ.NID_N_02_BK.77131, PL.1.9.ZIPOZ.NID_E_02_BK.78863