Historia

Obiekt początkowo pełnił funkcję królewskiego pałacu podróżnego. Po śmierci króla pałac przeszedł w ręce właścicieli miasta. Pod koniec XVIII wieku i na początku XIX-go stulecia rozbudowano od strony północnej oba skrzydła (do skrzydła wschodniego dobudowano część murowaną). Na początku XIX wieku stał się siedzibą podprefekta powiatu orłowskiego. W 1812 roku zatrzymał się tu na chwilę Napoleon Bonaparte. Po 1815 roku przez kilkanaście lat pałac pełnił funkcje zajazdu. Od 2 poł. XIX wieku pałac znalazł się w rękach prywatnych i odtąd zmieniał swoje przeznaczenie. Kosztem dewastacji wnętrz w budynku do 1939 roku pomieszczenia adaptowano na sklepy i punkty usługowe, wycinając w konstrukcji pałacu nowe okna i drzwi. Po 1945 roku nadal pełnił rolę "galerii handlowej".

Po pożarze w 2003 roku i częściowym zniszczeniu obiekt pozostawał przez kilkanaście lat w stanie ruiny, zabezpieczony do czasu rozpoczęcia remontu.

Po wykupieniu przez Urząd Miasta Kutno w 2011 roku praw do całości pałacu rozpoczęto prace na rewitalizacją zabytku. Pałac został przekazany w użytkowanie Muzeum Regionalnemu w Kutnie wraz z zadaniem adaptacji na cele działalności kulturalnej i ekspozycji wystawienniczych.

Od 2019 roku ruszyły prace budowlane, po nich budynek będzie pełnił funkcje muzealne pod nazwą Muzeum Pałac Saski w Kutnie z eskpozycją poświęconą m.in. czasom unii polsko - saskiej.

Opis

Budynek o konstrukcji szachulcowo - ryglowej z dwoma bocznymi skrzydłami. W centralnej części- środkowym ryzalicie, zwieńczony barokową rzeźbą orła. Obiekt o cechach rezydencjonalnych z podkreśleniem splendoru królewskiego, pełnił funkcję głównie zapewniającą możliwość posilenia się dworu królewskiego oraz zapewnienia noclegu na trasie przejazdu z Drezna do Warszawy i w drodze powrotnej (był to piąty lub pierwszy postój na nocleg). W ciągu kilkunastu lat funkcjonowania jako królewski pałac podróżny, król zatrzymywał się tu kilkukrotnie.

Oprac. Piotr Stasiak