Historia obiektu

Kościół wzniesiono w 2. ćw. XVIII w., w miejscu poprzedniej, drewnianej świątyni z 1664 r. W tym samym czasie powstała przy kościele parawanowa dzwonnica. W 1743 r. kościół został konsekrowany przez biskupa przemyskiego Wacława Sierakowskiego. W 1944 r. Jasień znalazł się w granicach ZSRR, a kościół był użytkowany jako stajnie, a następnie magazyn zboża. W 1951 r. w ramach regulacji granicy między PRL a ZSRR Jasień powrócił do Polski, a świątyni przywrócono jej pierwotną funkcję. W 1957 r. przeprowadzono remont kościoła. W 1968 r. ustanowiono Sanktuarium Maryjne Matki Bożej Bieszczadzkiej, nastąpiła intronizacja obrazu Matki Bożej Rudeckiej.

W pocz. XXI w. przeprowadzono prace remontowe przy świątyni i dzwonnicy, w 2011 r. wykonano remont posadowienia kościoła.

Opis obiektu

Zespół kościelny ulokowany jest w środkowej części dawnej miejscowości Jasień, będącej obecnie dzielnicą Ustrzyk Dolnych, po pn. stronie lokalnej drogi.

Kościół określany jako orientowany, położony jest osią wzdłużną na linii pn.-wsch. – pd.-zach., barokowy, jednonawowy, z prostokątną, trójprzęsłową nawą oraz węższym, jednoprzęsłowym, zakończonym półkoliście prezbiterium, do którego przylega od pn. niewielka, kwadratowa zakrystia. Na zwartą bryłę kościoła składają się: prostopadłościenna nawa z dachem dwuspadowym, prezbiterium z zadaszeniem dwuspadowym przechodzącym w stożkowe oraz prostopadłościenna zakrystia, ze skarbczykiem na piętrze przykryta dachem pulpitowym. Akcent stanowi niewielka, sześcioboczna, zakończona ostrosłupowym hełmem wieżyczka na sygnaturkę, ulokowana nad nawą. Prezbiterium i zakrystia opięte zostały szkarpami jedno i dwuuskokowymi. Kościół wymurowano z kamienia i cegły, dachy pokryto blachą. Fasadę rozplanowano jako trójosiową, podzieloną pilastrami podtrzymującymi belkowanie, zwieńczoną trójkątnym szczytem z okulusem na osi. Wejście podkreślone zostało portalem z gzymsem, nad nim umieszczono prostokątne, zamknięte odcinkowo okno a po jego bokach zamknięte półkoliście nisze hemisferyczne z barokowymi figurami Matki Bożej i św. Jana.  Elewacje boczne zaprojektowano jako trójosiowe, z dwoma prostokątnymi, zamkniętymi odcinkowo oknami w ścianach nawy, rozdzielonymi pilastrami wspierającymi belkowanie i gzyms gierowany. Wnętrze nawy przykrywa sklepienie kolebkowe z lunetami, na zdwojonych gurtach. Wyposażenie kościoła jest skromne, późnobarokowe, rokokowe i neobarokowe.

Dostępność dla zwiedzających: Obiekt dostępny

Autor noty: Barbara Potera, OT NID Rzeszów, 19-02-2024 r.