Po wybuchu II wojny światowej Zakliczyn znalazł się pod okupacją niemiecką. W  1942 r. Niemcy utworzyli getto. Znalazło się w nim ok. 1,5 tys. więźniów, w tym także wielu przesiedleńców z okolicznych miejscowości. Większość z nich wywieziono do niemieckiego nazistowskiego obozu zagłady w Bełżcu, gdzie zginęła. Pozostawiona w getcie grupa ok. 70 osób została zamordowana przez okupanta w 1943 roku.

Opis

Cmentarz wojenny nr 293 w Zakliczynie został utworzony ok. 1915 r. przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie jako miejsce pochówku żołnierzy pochodzenia żydowskiego, którzy polegli podczas I wojny światowej. Nekropolia znajduje się w południowo-wschodniej części miasta, przy ul. Spytka Jordana, na działce na planie prostokąta. Teren jest ogrodzony niskimi słupkami z betonu połączonymi ze sobą metalowymi elementami, z furtką dekorowaną dwiema gwiazdami Dawida. Autorem projektu był architekt Robert Motka.

Na cmentarzu wojennym w Zakliczynie znajduje się 12 nagrobków żołnierzy, w tym jedenastu Żydów walczących w armii Austro-Węgier i jednego z armii rosyjskiej. Wśród poległych pomiędzy 13 stycznia a 8 czerwca 1915 r. znajdują się: Izaak Hirsch, Phobus Leibowicz, Andor Berger, Johann Moisi, Csinger Fleischer, Recsó Heimlich, Oswald Schwamm (Awon), Isidor Reisinger, Leon Rosenblatt, Josef Schwarz, Isidor Scherr; rosyjski Żyd to Jakob Dawid. Założenie zamyka kamienny pomnik z tablicą inskrypcyjną w języku niemieckim: „My zmarli witamy tylko tych, których godność jest owocem naszych zwycięstw”.

Oprac. Magda Lucima

Właściciel praw autorskich do opisu: Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN.