Historia

Dzwonnica w zespole kościelnym w Woli Rafałowskiej powstała najprawdopodobniej współcześnie z budynkiem kościoła, który wybudowano w 1891 roku. Choć dokładana data nie jest znana, można domniemywać, że powstała najpóźniej w 1895 roku, gdy teren kościoła opasano murowanym ogrodzeniem, w które wpisana jest dzwonnica. W okresie międzywojennym zakupiono do niej nowe dzwony ufundowane przez parafian oraz rodaków, którzy wyemigrowali do Ameryki, w miejsce wcześniejszych, które zostały zarekwirowane przez władze austriackie. 

Opis    

Dzwonnica należy do zespołu kościoła parafialnego pw. Św. Trójcy w Woli Rafałowskiej. Jest usytuowana w linii niewysokiego, murowanego ogrodzenia okalającego teren kościelny, dokładnie w jego północno-zachodniej części. Dzwonnica założona na dość nietypowym planie dwóch prostokątów tworzących kąt rozwarty. Rozwiązanie to pozwoliło na dopasowanie kształtu dzwonnicy do linii ogrodzenia terenu kościelnego. Dzwonnica zaprojektowana jako dwukondygnacyjna. W przyziemiu, od strony kościoła, umieszczono wejście do niewielkiego pomieszczenia. Pierwsza kondygnacja podzielna trzema lizenami na dwa pola, w których wkomponowano arkady. W każdej z arkad umieszczono na stalowej konstrukcji dzwon: w arkadzie zachodniej dzwon Józef, we wschodniej – Maryja. Dzwonnicę wieńczy szczyt zamknięty daszkiem dwuspadowym. W środkowym polu szczytu umiejscowiono niewielką arkadę, a w niej dzwon noszący imię Stanisław Kostka. Wszystkie dzwony są spiżowe, zostały odlane w pracowni braci Felczyńskich w Przemyślu. 

Obiekt dostępny 

Oprac. Joanna Dzik, OT NID w Rzeszowie, 05.01.2026 r.

Bibliografia    

• Karta obiektu, Dzwonnica w zespole kościoła parafialnego p.w. św. Trójcy, Cz. Wajdowicz, 2008.