W rozległym parku krajobrazowym zachowany bogaty starodrzew.

Historia

Pierwotny, renesansowy dwór powstał zapewne w XVI w. Piętrową budowlę założoną na rzucie prostokąta, murowaną z kamienia i cegły, przebudowano w XVII-XVIII w. w duchu baroku. Kolejna przebudowa, przeprowadzona w 1863 r. dla von Sembacha, polegała na dostawieniu dwóch bocznych skrzydeł. Budowla uzyskała wówczas plan podkowy. W 1893 r. z inicjatywy Arthura von Strachwitza, powstała reprezentacyjna klatka schodowa wkomponowana między skrzydła. Park krajobrazowy założono w 1 poł. XIX w. na bazie wcześniejszej kompozycji regularnej. Po II wojnie światowej pałac był siedzibą nadleśnictwa, później należał do PGR, działało w nim technikum rolnicze, a od 1974 r. – Państwowy Dom Dziecka. Obecnie jest własnością prywatną.

Opis

Otoczony parkiem pałac jest usytuowany w środkowej części wsi, przy drodze Nowogród Bobrzański - Wysoka. Główny wjazd znajduje się naprzeciwko gotyckiego kościoła. Pałac neobarokowy, dwukondygnacyjny, częściowo podpiwniczony, nakryty czterospadowym dachem mansardowym z wolimi okami. Nad klatką schodową dach dwuspadowy. Wejście główne i okna w fasadzie zamknięte półkoliście. Elewacje artykułowane boniowanymi lizenami igzymsami. Okna ujęte profilowanymi opaskami z uszakami. W bocznym skrzydle wmurowana płaskorzeźba Madonny z Dzieciątkiem. We wnętrzu zachowane schody z kanelurowymi kolumnami, stolarka drzwiowa i okienna, piece i sztukateria sufitowa.

Dostęp do zabytku ograniczony. Własność prywatna.

oprac. Anna Jackiewicz, OT NID w Zielonej Górze, 14-11-2017 r.