65 m od skrzydła południowego klasztoru i ok. 20 m od brzegu jeziora zachowały się ruiny dużego budynku gotyckiego. Za skrzydłem południowym teren, otaczający pozostałości zespołu (w odległości ok. 40 m), opada gwałtownym uskokiem w kierunku rozległego placu przed ruinami gotyckiego budynku. Obiekt pobudowano prawdopodobnie w ostatniej fazie budowy opactwa ( 1 poł. XIV w.) u podnóża wyniesienia, na którym wybudowano kościół i klasztor. Przyjmuje się , że ruiny są pozostałością browaru wspomnianego w dokumentach z lat 1314, 1316 (CDB XIX). Na rycinie D. Petzolda obiekt został określony jako „Krammhaus”- magazyn. P. Hoffman przekazuje natomiast informacje, że w budynku w XVIII w. znajdował się browar i warzelnia. W wieku XIX budynek użytkowano jako spichrz, a w okresie międzywojennym przyziemie zaadaptowano na stajnie. Obiekt uległ zniszczeniu po 1945 r. ( dach i szczyt południowy a także podziały wewnętrzne). Szczyt północny budynku runął w 1991r. Zachowały się natomiast mury obwodowe ( 30 x 30x 15,50 m) do wysokości drugiej kondygnacji ( do linii dachu). Mury wzniesiono z cegły o wymiarach 30 x 14 x x 9 cm w wątku wendyjskim. Posadowiono je na fundamentach z głazów narzutowych zwieńczonych wysokim kamiennym cokołem (wysokość cokołu ok. 2 m). Pierwotnie budynek miał nieotynkowane ściany (poza płycinami blend szczytu północnego i południowego, które były pokryte tynkiem). Każda ze ścian miała inny wystrój elewacji, lecz z podobnych elementów (płyciny zamknięte podwójnymi ostrołukami, płyciny bliźnie, podwójne). Jedyne wejście do budynku- obecnie przemurowane- znajdowało się od strony wschodniej. Najbogatszą elewację posiadał szczyt północny, gdzie zastosowano wysoką, biegnącą przez dwie kondygnacje płycinę zamkniętą łukiem w formie trójliścia z bliźniaczą blendą pośrodku i wąskim otworem okiennym w pojedynczej blendzie powyżej. Na narożnikach budynku oraz ścianie wschodniej i zachodniej znajdowały się skarpy z ostrołukowymi zakończeniami uskoków – skarpa taka zachowała się od strony południowo-zachodniej obiektu. Nie zachowały się żadne ślady pierwotnego wyposażenia wnętrza obiektu. - Relikty obiektów gospodarczych znajdują się także w odległości ok. 30 m od obecnego skrzydła południowego klasztoru – częściowo pod istniejącym budynkiem gospodarczym. Od strony południowej u podnóża wyniesienia, na którym wzniesiono klasztor, pierwotnie płynął ciek wodny. Oprac. B. Abramowicz na podstawie: dr. Barbara Stolpiak, Teresa Świercz : Badania archeologiczno- architektoniczne na terenie byłego opactwa cysterskiego w Bierzwniku w latach 1996-1997; Zeszyty Bierzwnickie nr 3.