Historia

Zalążkiem Chwałowic była osada Landsberger Hollaender założona w 1686 r., składająca się pierwotnie z trzech gospodarstw. Znaczący rozwój miejscowości nastąpił dopiero w 2. poł. XVIII w., w okresie kolonizacji terenów nadwarciańskich prowadzonej przez króla Prus Fryderyka II. W 1784 r. we wsi mieszkało już 395 osób. Kościół powstał w 1790 r. jako świątynia ewangelicka. Początkowo należał do parafii w Deszczenie, od pocz. XIX w. do 1945 r był samodzielną parafią. Po II wojnie światowej został przejęty przez katolików i poświęcony 13 czerwca 1946 roku. W tym czasie przebudowano wnętrza: usunięto boczne empory i kosz z ambonowego ołtarza, strop obito płytami. Na pocz. XXI w. przeprowadzono generalny remont, podczas którego przeprowadzono m.in. renowację empory organowej, konserwację ołtarza głównego i chrzcielnicy.

Opis

Chwałowice to wieś z rozproszoną zabudową siedliskową, charakterystyczną dla podmokłych terenów zalewowych. Kościół jest usytuowany na niewielkim sztucznym wyniesieniu. Po jego zach. stronie znajduje się cmentarz i wolnostojąca dzwonnica, usytuowana na miejscu wcześniejszej, drewnianej. Kościół jest budowlą orientowaną, wzniesioną w konstrukcji szkieletowej, założoną na planie zbliżonym do kwadratu, z kruchtą od południa. Nad korpusem głównym wysoki czterospadowy dach, nad kruchtą dach dwuspadowy. Wnętrze przekryte belkowym stropem. Zachowała się empora po stronie zach. z neogotyckim prospektem organowym pochodzącym z 2. poł. XIX w. i późnobarokowy ołtarz (pierwotnie ambonowy).

Dostęp do zabytku ograniczony. Możliwość zwiedzania wnętrza po wcześniejszym uzgodnieniu telefonicznym.

oprac. Anna Jackiewicz, OT NID w Zielonej Górze, 13-12-2017 r.