Historia obiektu

Pierwszy tzw. „magazyn drobnicowy” na dworcu Przeworsk Wąski, zbudowano zapewne w 1904 r. Zlokalizowano go po pn. stronie linii kolejki i po wsch. stronie drogi prowadzącej do placu dworcowego kolei normalnotorowej (ob. ul. Dynowska). Magazyn został spalony przez Rosjan w 1915 r. Odbudowany jeszcze w czasie trwania wojny magazyn widoczny jest na planie stacji kolejowej Przeworsk Wąski z lat 30. XX w. Magazyn zwrócony był dłuższym bokiem w stronę ulicy. Od strony ulicy i linii kolejowej zlokalizowano rampy towarowe.

Obecnie istniejący magazyn spedycji kolejowej zbudowany został w 1954 r. Powstał w dwóch etapach. Najpierw zbudowano część z muru pruskiego. Prawdopodobnie w następnych latach magazyn został zmodernizowany poprzez dobudowanie od strony zach. murowanej części biurowej wraz z żelbetową rampą ładunkową. Przedłużono dach i pokryto go płytami z eternitu falistego. Magazyn widoczny jest na planie stacji z 1957 r. Magazyn użytkowany był przez cały okres funkcjonowania kolei, zapewne do końca lat 80. XX w. W 1991 r. zakończono kursowanie pociągów osobowych, a ostatni pociąg towarowy wyruszył na trasę w 2001 r. Po przejęciu kolei przez Starostwo Powiatowe w Przeworsku magazyn nie był już użytkowany.

Opis obiektu

Magazyn spedycji kolejowej znajduje się w zespole stacji kolejowej Przeworsk Wąski po wsch. stronie dworca kolejki, w km 0,1+08 linii kolejowej. Usytuowany jest kalenicowo do toru głównego dodatkowego (ob. tor boczny odstawczy) nr 4a. Wsch. ściana szczytowa zwrócona jest do bocznej ul. Dynowskiej łączącej z ul. Lubomirskich biegnącą pomiędzy stacją Przeworsk Wąski, a stacją Przeworsk linii normalnotorowej. Budynek na rzucie prostokąta. Złożony jest z części z muru pruskiego wtórnie obłożonego twardymi płytami pilśniowymi (od strony wsch.) i części murowanej z cegły, otynkowanej (od strony zach.). Część murowana jest podpiwniczona. Od strony torów stacyjnych i od strony ulicy wzdłuż ścian budynku przebiega żelbetowa rampa ładunkowa wsparta na betonowych słupkach. Krawędź rampy wzmocniona jest stalowym kątownikiem. Od strony zach. rampa zakończona jest żelbetowymi schodami łączącymi ją z terenem. Osobny bieg schodów z podestem i balustradą z rur stalowych usytuowany jest przy ścianie szczytowej wsch. Łączy rampę z parterem części murowanej. Dach dwuspadowy, przy ścianie szczytowej wsch. wydatne zadaszenie osłaniające rampę ładunkową wsparte na ryglach i opartej na ich końcówkach płatwi. Pokrycie dachu i zadaszenia z płyt z eternitu falistego. Szczyt wsch. szalowany deskami, szczyt zach. murowany z cegły. W kalenicy pojedynczy komin ceglany.

W elewacji pd. w części wsch budynku w poziomie rampy dwuskrzydłowe wrota ładunkowe, drewniane z okratowanym doświetleniem w górnej części. Obok jednoskrzydłowe, drewniane, płycinowe drzwi wejściowe. W części zach. dwuskrzydłowe okno z zewnętrznym okratowaniem. W elewacji szczytowej wsch. wrota ładunkowe jak w elewacji pd. W elewacji szczytowej zach. jednoskrzydłowe drzwi obite blachą z drewnianym naświetlem prowadzące do wnętrza z podestu schodów. Obok trójskrzydłowe okno półskrzynkowe. Takie samo okno doświetlające poddasze, znajduje się w szczycie. W poziomie piwnic dwuskrzydłowe drzwi wejściowe obite blachą oraz obok, pod podestem schodów niewielkie okratowane okienko piwniczne.

Dostępność obiektu dla zwiedzających. Zabytek jest dostępny bez ograniczeń jedynie od zewnątrz.

Autor noty: Opr. Adam Sapeta, OT NID w Rzeszowie, 24-08-2023 r.