Historia

Stanowisko znane co najmniej od 1934 r. (autopsja M. Koszewskiego). W trakcie badań J. Kostrzewskiego w 1958 r. czytelna jeszcze była sucha fosa. W 1969 r. E. Kihl-Byczko przeprowadziła badania weryfikacyjno-inwentaryzacyjne. W 1970 R. Mazurowski wykonał plan warstwicowy, w 1980 r. przeprowadzono badania powierzchniowe w ramach AZP. W 1982 pod kierownictwem E. Cnotliwego badania sondażowe metodą wierceń.

Do rejestru zabytków wpisane dnia 10.07.1969 r.

Opis

Lokalizacja. We wsi Biezdrowo, dokładniej w jej części- Pierwoszewie. 200 m na płn. od drogi Wartosław – Nowa Wieś, na cyplu wzgórza przy ujściu strumienia do Warty.

Charakterystyka. W trakcie badań sondażowych w 1982 r. wykonano 17 odwiertów. W kilku z nich zarejestrowano relikty wału ziemnego i suchej fosy. Wyróżniono nawarstwienia złożone z sześciu warstw. W odwiertach 10-12 odnotowano intensywnie ciemną próchnicę ze spalenizną będącymi pozostałościami jądra wału, a w odwiercie 15 poza szarą próchnicą grudki polepy. W inwentarzu ruchomym odnotowano 13 fragm. naczyń odkrytych na powierzchni grodziska, w tym 4 fragm. naczyń prawdopodobnie KŁ, 8 WŚ, ze śladami obtaczania i ornamentem złożonym z pasma linii falistej i żłobków w układzie poziomym, pionowym i skośnym. Jeden fragm. określono jako nowożytny. Na podstawie analizy cech stylistycznych ceramiki grodzisko datowane jest na fazę C wczesnego średniowiecza (2 poł. IX do poł. X w.).  Do czasu publikacji E. Cnotliwego w literaturze klasyfikowano je jako grodzisko stożkowate, datowane na okres pełnego średniowiecza.

Grodzisko jednoczłonowe, słabo czytelny podkowiasty ziemny wał od strony poł. zach. zakończony urwistym cyplem. Majdan nieznacznie nieckowaty. Wym. śred. podstawy 45x50 m, średn. majdanu 30x45 m, wys. wałów 1-1,5 m. Teren stanowiska zakrzaczony i zadrzewiony.

Dostępność. Ogólnodostępny, obserwację utrudniają zakrzaczenia.

Oprac. Marek Wróbel, NID SPT „zespół pałacowo-parkowy” w Trzebinach, 17.02.2022