Historia obiektu

Najwcześniejsze, potwierdzone informacje o Sątoku (Zantoch, Neuscholle 1937-1945) pochodzą z 1530 roku. Wówczas wieś miała należeć, podobnie jak pobliskie Posadowice, do braci Posadowsky. W 1603 r. jako właściciel wymieniany jest Nikolaus von Posadowsky, potem rodzina von Kospoth.

Relikty założenia obronnego są przez archeologów datowane na XIV wiek. Niestety brak informacji do kogo wówczas należał Sątok i kto wzniósł założenie obronne.

Opis obiektu

Usytuowanie zabytku:

Stanowisko archeologiczne jest zlokalizowane w obrębie mezoregionu Równiny Oleśnickiej, w południowo-zachodniej częsci wsi, na południe od stawu, wśród podmokłych łąk.

Opis stanowiska:

Założenie obronne wzniesione na planie owalu składa się z kopca o wymiarach u góry 12 x 19,5 m, u podstawy 20,5 x 30 m i wysokości od 2 do 2,5 m. Pierwotnie kopiec był otoczony fosą szerokości 4-6 m i prawdopodobnie wałem zewnętrznym. We wschodniej części nasypu znajdują się pozostałości nowożytnej piwnicy.

Stan i wyniki badań archeologicznych:

Stanowisko archeologiczne zostało odkryte w w latach 30. XX wieku przez nauczyciela Kotschata z Wrocławia. W 1967 Katarzyna Złotkowska przeprowadziła sondażowe badania weryfikacyjne. Założyła trzy wykopy sondażowe, w których odkryła ułamki ceramiki, datowanej na XIV wiek, grudki polepy i węgle drzewne. We wschodniej części majdanu stwierdzono istnienie piwnicy z okresu nowożytnego. W 1978 r. stanowisko badał powierzchniowo Antoni Pawłowski. W 1996 r. w ramach realizacji badań weryfikacyjno-poszukiwawczych Archeologicznego Zdjęcia Polski dla obszaru 81-32, Elżbieta Kłosińska opracowała kartę ewidencyjną stanowiska archeologicznego.

Dostępność obiektu dla zwiedzających: Zabytek jest dostępny.

Autor noty: oprac. Donata Trenkler, OT NID we Wrocławiu, 14-07-2020 r.