Jest ważnym materialnym źródłem pomnażającym naszą wiedzę o pradziejach Ziemi Brzeskiej.

Usytuowanie i opis

Obiekt zlokalizowany jest na gruntach przy krawędzi terasy Odry, około 400 m na południe od jej koryta, około 1750 m na zachód od grodziska Wronów-Zawadno, po północnej stronie drogi gruntowej z Wronowa do Kopania, około 800 m na południowy - wschód od dawnej przeprawy przez Odrę z Kopania do wsi Stobrawa. Być może w czasach starożytnych i w średniowieczu w/w droga była duktem, którym prowadził szlak handlowy po południowej stronie Odry, od Opola przez grodzisko Wronów - Zawadno do Brzegu i Wrocławia, przez obszar, który wówczas porośnięty był lasem.

Osada wielokulturowa położona jest na polach ornych rozciągających się na rozległym piaszczystym wyniesieniu południowej terasy Odry i jej starorzecza, na działkach gruntowych nr 148 i 149. W obszarze stanowiska odkryto ślady osadnictwa neolitycznego, z końca epoki brązu, okresu rzymskiego oraz okresu wczesnośredniowiecznego. Natomiast obszar użytkowany był głównie przez ludność kultury łużyckiej w końcu epoki brązu  i przez ludność kultury przeworskiej w okresie rzymskim. Relikty pradziejowych nawarstwień osadniczych zalegają pod warstwą orną. Artefakty archeologiczne zostały odkryte na powierzchni pól. 

Historia

Stanowisko zostało odkryte podczas badań powierzchniowych wykonanych w 1975 r. przez prof. Stanisława Pazdę ze studentami  z Uniwersytetu Wrocławskiego, a zweryfikowane w 1986 r. (systemem Archeologicznego Zdjęcia Polski) przez Piotra Kubowa z Muzeum Piastów Śląskich.  Wyniki w/w badań pozwalają na określenie chronologii stanowiska na młodszą epokę kamienia - neolit,  koniec epoki brązu (kultura łużycka), okres rzymski (kultura przeworska) i okres wczesnego średniowiecza (XIII-XIV wiek). 

Stan i wyniki badań

Stanowisko archeologiczne, osada wielokulturowa, zostało odkryte podczas prospekcji powierzchniowej w 1975 r. przez St. Pazdę, który prowadził badania wraz ze studentami. Znaleźli oni kilka zabytków krzemiennych, kilkadziesiąt fragmentów ceramiki i kawałek żużla żelaznego. Krzemienie i kilka ułamków ceramiki było datowanych na neolit, pozostałe fragmenty ceramiki datowano na koniec epoki brązu (kultura łużycka), okres rzymski (kultura przeworska) i okres wczesnośredniowieczny (XIII-XIV wiek). Zarejestrowane jako Kopanie stan. A.  W 1986 r. 

w ramach badań Archeologicznego Zdjęcia Polski powierzchniową penetrację pól przeprowadził P. Kubów. Znalazł on kilkanaście fragmentów naczyń glinianych. Odkryte zabytki prof. St. Pazda datował na okres rzymski (kultura przeworska) i okres wczesnośredniowieczny. 

Stanowisko położone jest na gruntach prywatnych. Teren ogólnie dostępny.

Oprac. Krzysztof Spychała, OT NID w Opolu, 15.07.2019 r.

Bibligrafia

• Pazda S., Sprawozdanie z badań powierzchniowych przeprowadzonych na terenie byłego powiatu brzeskiego w 1975 roku [w:] Śląskie Sprawozdania Archeologiczne, t. XVIII, 1976 Wrocław, s.84-85;
• Macewicz K., Wuszkan S., Archeologiczne prace konserwatorskie na Opolszczyźnie w latach 1973-1975 [w:] Opolski Rocznik Muzealny, t. VIII, 1985 Opole, tabela s. 192 (jako Kopanie st. A);  
• Kubów P., Obszar 86-34, [w:] Opolski Informator Konserwatorski, 1991 Opole, tabela s.82-83, poz.1;
• Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Opolu: 
  • teczka wpisu do rejestru nr A-775/87; 
  • Karta Ewidencji Stanowiska Archeologicznego Kopanie nr 1, AZP 68/86-34; 
  • zbiór zabytków i księga inwentarzowa poz. nr 1825, poz. nr 2697.