Historia

Grodzisko jest datowane ogólnie na średniowiecze.

Opis

Obiekt obronny w Pieszycach znajduje się na płaskim polu ornym w odległości ok. 150 m na pd.-zach. od ul. Bielawskiej i ok. 140 m na pd.-wsch. od torów kolejowych. Jest on dobrze widoczny w terenie z uwagi na porastające stanowisko liczne drzewa.

Wymiary zbliżonego w rzucie poziomym do koła grodziska to w przybliżeniu 40 na 44 m. Połowa jego obwodu jest od wsch. otoczona szerokim na 15 m zagłębieniem wypełnionym wodą, które być może stanowi pozostałość fosy.

W trakcie badań powierzchniowych w ramach Archeologicznego Zdjęcia Polski przeprowadzonych w 1985 r. nie znaleziono żadnych śladów wskazujących na istnienie grodziska. Wysunięto przypuszczenie o możliwości całkowitego zniszczenia obiektu. Być może jednak stan. 2 w Pieszycach, wsi o co najmniej XIII-wiecznej metryce, to pozostałość rycerskiej siedziby, o formie gródka stożkowatego, określanej w źródłach historycznych jako curia murata. Do 1336 r. stanowiła ona własność Arnolda Peterswalde i miała znajdować się na wsch. od kościoła. Najstarszy obecnie pieszycki kościół pw. św. Jakuba z XV w. leży w odległości ok. 750 m na zach. od opisywanego grodziska. Pierwsza wzmianka o kościele w tej miejscowości pochodzi jednak z 1258 r. Problem datowania i funkcji stan. Pieszyce 2 mogą rozwiązać jedynie kompleksowe badania archeologiczne.

Zabytek jest ogólnie dostępny.

oprac. Radosław Solski, 29-11-2015 r.