Historia obiektu

Pierwsze informacje o właścicielach dóbr w Sieniawce pojawiają się podobno pod koniec XIII wieku. W dokumencie z 1293 r. mowa o Hermanie de Lauterbach (z Sieniawki). Na pewno w 1370 r. majątek należał do Mikołaja Glossin. Wiadomo, że już pod koniec XIV i w XV w. dobra sieniawskie były podzielone. Istniały dwa folwarki: Obervorwerk (koło Rohrteich – Staw Trzcinowy) i Niedervorverk (we wschodniej części wsi). W latach 1385-1407 właścicielami byli Sander Bolcze von Grunau i jego żona Anna, w latach 1388-1402 Henryk Bolcze von Grunau, około 1392 r. – Hans von Logau, w latach 1394-98 – Konrad Bolcze von Grunau, w latach 1385-1411 – Jan Czirn z Sieniawki, w 1411 – Henryk Bolcze von Grunau, w latach 1483-1498 – Jan Schindel z Sieniawki. Majątek scalił Hans von der Heyde.

Opis obiektu

Usytuowanie zabytku:

Stanowisko archeologiczne jest zlokalizowane w obrębie mezoregionu Wzgórz Niemczańsko-Strzelińskich, w północno zachodniej części wsi, ok. 105 m na północny-zachód od kościoła filialnego pw. św. Jana Chrzciciela w Sieniawce, przy posesji nr 17.

Opis stanowiska:

Według opisów z XIX w. i późniejszych założenie obronne wzniesiono na planie czworokąta z zaokrąglonymi narożami. Kopiec u podstawy miał wymiary 28×39,5 m. Jego wysokość pod koniec XIX w. wynosiła 2 m. Kolejne opisy wskazywały, że kopiec jest sukcesywnie niwelowany. Nasyp był otoczony fosą szerokości 8-9 m i wałem zewnętrznym. W XIX w. na kopcu były widoczne relikty piwnicy, a w południowym narożu majdanu pozostałości studni. Obecnie część naziemna jest zniwelowana.

Stan i wyniki badań archeologicznych:

Stanowisko było znane w połowie XIX wieku. Oględziny i badania powierzchniowe w 1890 r. przeprowadził Oskar Vug, przed 1930 r. – Max Hellmich. W latach 1972 i 1973 grodzisko było badane sondażowo przez Jerzego Lodowskiego. W trakcie badań znaleziono ułamki ceramiki, węgle drzewne i polepę.

W 1991 r. w czasie realizacji weryfikacyjno-poszukiwawczych badań Archeologicznego Zdjęcia Polski Grzegorz Domański opracował kartę ewidencyjną stanowiska archeologicznego. Brak znalezisk.

Dostępność obiektu dla zwiedzających: Zabytek dostępny.

Autor noty: oprac. Donata Trenkler, OT NID we Wrocławiu, 25-02-2021 r.