Historia obiektu/datowanie etapów budowy

Osada ludności kultury łużyckiej związana z pobliskim grodziskiem typu biskupińskiego, funkcjonująca w fazie C okresu halsztackiego. Grodzisko wczesnośredniowieczne jednoczłonowe, z podkowiastym wałem zbudowane w IX w. n.e.

Opis obiektu

Usytuowanie zabytku

Stanowisko położone na południowo-wschodnim brzegu jeziora Czeszewskiego w odległości około 1,,7 km na północny zachód od centrum Smuszewa, na kulminacji o wysokości 98,9 m n.p.m.

Opis stanowiska

Grodzisko posadowione na wzniesieniu, powyżej 4-5 m nad poziom lustra wody, jednoczłonowe, z podkowiastym wałem otwartym w kierunku jeziora. Od strony północnej pozostałość po suchej fosie. Wał dobrze zachowany w części północnej, w części południowej zniwelowany. Wymiary grodziska: 32 x 36 x 66 m, majdan o wym. 22 x 25 x 51 m, podstawa wału: 6-7 m, wysokość w najwyższym miejscu: 4,2-4,8 m. Użytkowane jako łąka. Gród zbudowano w miejscu rozległej osady, mającej swoje centrum na wschód i północ od niego.

Dzieje stanowiska

Znane już w XIX w. do rejestru zabytków wpisane w 1971

Stan i wyniki badań archeologicznych

Znane w końcu XIX w. dzięki min. Karolowi Libeltowi.W 1956 r. badania powierzchniowe prowadził Zbigniew Bukowski, w 1958 wykopaliskowe Bogdana Kostrzewskiego i Dobromira Durczewskiego w 1968. W 1984 badania weryfikacyjne pod kierunkiem Eugeniusza Cnotliwego, w trakcie których wykonano plan warstwicowy obiektu oraz rozpoznano metodą wierceń stratygrafię grodziska. W 1984 r. przeprowadzono badania powierzchniowe w ramach AZP. Materiały z badań znajdują się w Archiwum Muzeum Archeologicznego w Poznaniu a z prac weryfikacyjnych w 1984 r. w Delegaturze WUOZ w Pile.

Dostępność obiektu dla zwiedzających. Obiekt dostępny

Autor noty: Opr. Marek Wróbel, OT NID Poznań, PT Trzebiny, 22-12-2018