Poznaj lokalne zabytki


Wyraź zgodę na lokalizację i oglądaj zabytki w najbliższej okolicy

Zmień ustawienia przeglądarki aby zezwolić na pobranie lokalizacji
Strona korzysta z plików cookies. Dowiedz się więcej.

grodzisko, st. 2 - Zabytek.pl

Adres
Słup

Lokalizacja
woj. dolnośląskie, pow. wołowski, gm. Wińsko

Grodzisko w Słupie jest przykładem późnośredniowiecznego założenia obronnego typu motte.

Historia obiektu

Według archeologów założenie obronne było użytkowane w XIV wieku. Brak informacji o jego właścicielach. Wiadomo, że między 1730 a 1750 r. na północny wschód od gródka wzniesiono zachowany do dzisiaj dwór, przebudowany w XIX wieku.

Stanowisko archeologiczne nie było badane wykopaliskowo. W związku z tym nie wiadomo w jaki sposób zabudowano majdan. Jego niewielkie rozmiary pozwalają przypuszczać, że istniał tam budynek typu wieżowego. W decyzji o wpisie do rejestru zabytków w centralnej części majdanu czyli w miejscu, gdzie powinny znajdować się relikty budynku oznaczono dwa wkopy o wymiarach 1 x 1 x 0,6 m oraz 2,5 x 1,1 x 1 m. Brak jednak informacji czy były to wkopy rabunkowe czy ślady działalności niezidentyfikowanych archeologów. Nie wiadomo również jaką funkcję pełniło zlokalizowane na południe od kopca plateau, na którego istnienie zwrócił uwagę Dominik Nowakowski. Może istniała tam późniejsza siedziba lub równoczasowe zabudowania pomocnicze.

Opis obiektu

Usytuowanie zabytku:

Stanowisko archeologiczne jest zlokalizowane w obrębie mezoregionu Wzgórz Trzebnickich, około 150 m na południowy zachód od zabudować dawnego folwarku we wsi Słup (niem. Schlaupe, Schlaupp), na terenie zadrzewionym.

Opis stanowiska:

Założenie obronne wzniesiono na planie owalu. Kopiec ma średnicę u podstawy około 20 m, u góry około 15 m i wysokość około 1,5 m. Otacza go mokra fosa szerokości od 10 do 12 m. Od strony południowej fosa przechodzi w staw okalający z trzech stron plateau o wymiarach 21 x 28 m.

Stan i wyniki badań archeologicznych:

Stanowisko było badane powierzchniowo przed 1945 r., w 1962 r. przez Tadeusza Kaletyna, w 1975 r. przez Antoniego Pawłowskiego. W 1978 r. obiekt inspekcjonował Ludwik A. Kamiński. W 1989 r. w ramach weryfikacyjno-poszukiwawczej akcji Archeologicznego Zdjęcia Polski Zbigniew Lissak opracował kartę ewidencyjną stanowiska archeologicznego. Badacz znalazł 3 ułamki ceramiki naczyniowej, które datował na XIV wiek.

Dostępność obiektu dla zwiedzających: Zabytek dostępny.

Autor noty: oprac. Donata Trenkler, OT NID we Wrocławiu, 11-09-2020 r.

Rodzaj: grodzisko

Forma ochrony: Rejestr zabytków, Ewidencja zabytków

Inspire id: PL.1.9.ZIPOZ.NID_A_02_AR.33334, PL.1.9.ZIPOZ.NID_E_02_AR.3093613