Historia obiektu

Według decyzji o wpisie do rejestru zabytków założenie obronne funkcjonowało w XIV w. Podobną opinię wyraża Dominik Nowakowski. Według innych badaczy obiekt istniał w okresie od schyłku XIII do XIV w. Nie ma informacji o tym kto wzniósł założenie obronne i czy można je wiązać z położoną w odległości ponad 800 m (centrum) miejscowością Dąbrowa Bolesławiecka, która po raz pierwszy była wzmiankowana jako Dambrow ok. 1300 r. w Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego).

Opis obiektu

Usytuowanie zabytku:

Stanowisko archeologiczne jest zlokalizowane w obrębie mezoregionu Pogórza Kaczawskiego, około 800 m na południowy wschód od centrum Dąbrowy Bolesławieckiej, około 130 m na wschód od Modlikowa (część Dąbrowy Bolesławieckiej), na prawym brzegu Bobrzycy – prawobrzeżnego dopływu Bobru, w lesie. Most na Bobrzycy znajduje się w Dąbrowie Bolesławieckiej.

Opis stanowiska:

Założenie obronne składa się z dwóch członów. Główny człon wzniesiono na planie owalu o wymiarach: 18 x 24 u podstawy, 8 x 15 m u góry i wysokość - 4 m. Od północnego wschodu do członu głównego przylega kopiec wzniesiony na planie nieregularngo czworoboku o wymiarach u podstawy 23-30 x 34 m i wysokości około 3 m. Między członami znajduje się głęboki rów szerokości około 10 m. Pośrodku drugiego członu jest widoczne obniżenie, dzielące nasyp na dwie części.

Stan i wyniki badań archeologicznych:

W 1934 i 1936 r. stanowisko było badane powierzchniowo przez amatorów, w 1965 r. przez Grzegorza Domańskiego, w latach: 1966 i 1972 przez Tadeusza Kaletyna. W 1967 r. obiekt badał sondażowo Jerzy Kruppé. Założył dwa wykopy o łącznej powierzchni 23 m kw., z których wydobyto około 1000 zabytków ruchomych, głównie ułamków ceramiki i militariów. Według badacza gródek-strażnica funkcjonował u schyłku XIII w., a najpewniej w XIV w. i został spalony. W 1977 r. Tadeusz Kaletyn, Ludwik Kamiński przeprowadzli kolejne badania sondażowe. W ich trakcie znaleziono stalowoszarą ceramikę, przedmioty metalowe i 2 fragmenty obrotowych kamieni żarnowych. W 1979 r. stanowisko inspekcjonował Ludwik Kamiński. W 2004 r. w ramach realizacji weryfikacyjno-poszukiwawczej akcji Archeologicznego Zdjęcia Polski dla obszaru 75-15 zespół w składzie: Andrzej Kosicki i Jarosław Bronowicki, opracował kartę ewidencyjną stanowiska archeologicznego. W trakcie badań powierzchniowych w 2004 r. znaleziono 12 ułamków późnośredniowiecznej ceramiki naczyniowej.

Dostępność obiektu dla zwiedzających. Zabytek jest dostępny.  

Autor noty: oprac. Donata Trenkler, OT NID we Wrocławiu, 28.7.2020