Historia obiektu

Archeolodzy podają różne ustalenia chronologiczne dotyczące grodziska w Konarach. W starszej literaturze i decyzji o wpisie do rejestru założenie jest datowane na XII-XIII w. lub na XII wiek. Obecnie uważa się, że gród został zasiedlony dwukrotnie. Pierwsza faza obejmuje X-XI w., druga XIII-XIV wiek. Należy przy tym zaznaczyć, że stanowisko nie było badane wykopaliskowo, zatem powyższe ustalenia mogą ulec zmianie. Archeolodzy nie znają również szczegółów dotyczących systemu umocnień, rozplanowania zabudowy majdanu oraz powodów zakończenia każdej z faz użytkowania założenia obronnego.

Pierwsze wzmianki o Konarach (Conar, Conare) pochodzą z 1 połowy XIII w., gdy dziesięcinę ze wsi pobierali cystersi z Lubiąża. W dokumencie z 1512 r. wieś Konary występuje pod nazwą Kunern.

Opis obiektu

Usytuowanie zabytku:

Stanowisko archeologiczne jest zlokalizowane w obrębie mezoregionu Wzgórz Trzebnickich, ok. 130 m na południe od drogi Konary-Krzelów, ok. 500 m na południowy zachód od zabudowań dawnego folwarku,  na terenie zadrzewionym.

Opis stanowiska:

Założenie obronne na planie owalu składa się z kopca o wymiarach u podstawy 30×30 m, u góry 21,5×22,5 m i wysokości 1-1,5 m oraz fosy szerokości około 6, najlepiej zachowanej w części wschodniej.

Stan i wyniki badań archeologicznych:

Stanowisko archeologiczne było znane z badań amatorskich i urzędowych prowadzonych przed 1945 r. Kolejne prospekcje miały miejsce w 1957 r. – Stanisław Siedlak, w 1964 r. – Tadeusz Kaletyn. W latach 1978 i 1979 r. prowadzono inspekcje konserwatorskie.

W 1989 r. w czasie realizacji weryfikacyjno-poszukiwawczych badań Archeologicznego Zdjęcia Polski Wiesław Piszczałowski opracował kartę ewidencyjną stanowiska archeologicznego wpisanego do rejestru zabytków. W trakcie badań powierzchniowych AZP znaleziono 2 fragmenty ceramiki wczesnośredniowiecznej i 6 późnośredniowiecznej. Wcześniejsze prospekcje powierzchniowe przyniosły znaleziska w postaci ułamków ceramiki, którą określono jako wczesnośredniowieczną i średniowieczną.

Dostępność obiektu dla zwiedzających. Zabytek dostępny

Autor noty: oprac. Donata Trenkler, OT NID we Wrocławiu, 18-12-2020 r.