Historia

Na przełomie XIX i XX wieku właściciel miejscowego majątku ziemskiego Piotr Łastowiecki, który był synem Antoniego Łastowieckiego z Sieteszy przebudował gruntownie istniejący stary murowany dwór, który po 1855 roku został zakupiony jeszcze przez jego dziadka Jana Łastowieckiego od dotychczasowej właścicielki Izabeli Humnickiej-Gurskiej. W efekcie dokonanej przez Piotra Łastowieckiego przebudowy dotychczasowa skromna siedziba mieszkalna została przekształcona w pocz. XX wieku w reprezentacyjny dwór (pałac) o bardziej urozmaiconej bryle i zdecydowanie bogatszej formie architektonicznej. W okresie międzywojennym dziedzicem majątku i właścicielem dworu był Antoni Łastowiecki, syn wspomnianego wyżej Piotra Łastowieckiego. W 1944 roku cały majątek ziemski wraz z dworem i towarzyszącymi budynkami kuźni, oranżerii oraz stajni przeszedł na własność Skarbu  Państwa. W okresie PRL budynek dworu był administrowany m.in. przez Wydział Gospodarki Komunalnej w Przeworsku, a później przez Spółdzielnię Kółek Rolniczych w Manasterzu. W 1976 roku cały zespół dworski przejęty został przez Wojewódzką Komendę Milicji Obywatelskiej w Przemyślu, która w latach 1977-1980 przeprowadziła szeroko zakrojone prace remontowo-budowlane budynku dworu. Warto podkreślić, że  już wtedy budynek dworu przeznaczony został na cele hotelowo-wypoczynkowe. W trakcie tych prac obok remontu wszystkich wnętrz dokonano m.in. adaptacji poddasza korpusu głównego na pokoje gościnne. Od 2007 roku zespół dworsko-parkowy stanowi własność Gminy Jawornik Polski. Obecnie budynek dworu po przeprowadzeniu gruntownego remontu odzyskał dawny blask i pełni funkcję hotelu na terenie ogólnodostępnego ośrodka hotelowo-wypoczynkowego.

Opis

Budynek dawnego dworu położony jest na wierzchowinie malowniczo położonego wzgórza w widłach rzeki Mleczki i potoku Tarnawka w środkowej części wsi. Budynek wolnostojący, murowany i otynkowany, parterowy wzniesiony na rzucie prostokąta frontem zwrócony w kierunku zachodnim. Więźba dachowa drewniana kleszczowo-stolcowa, która nad korpusem głównym wspiera dach czterospadowy, kryty blachą. Ryzality nakryte daszkami o dwóch i trzech połaciach. Bryła dworu podpiwniczona o jednej kondygnacji silnie rozczłonkowana dzięki dwom ryzalitom w elewacjach bocznych i czterem w korpusie głównym. Pierwotne rozplanowanie budynku zostało zasadniczo zachowane, a z pierwotnego wyposażenia wnętrz zachowała się oryginalna posadzka w ryzalicie południowym., która mieści klatkę schodową. Wnętrza budynku o dwóch traktach przedzielonych centralnie biegnącym korytarzem. Elewacja frontowa (zachodnia) korpusu głównego pięcioosiowa o jednej kondygnacji, a elewacja tylna (wschodnia) siedmioosiowa o dwóch kondygnacjach z trójosiowym półkolistym ryzalitem zamkniętym półkolistym balkonem z betonową balustradą, nad którym znajduje się facjatka zwieńczona trójkątnym szczytem z okulusem. Od strony elewacji frontowej taras z betonową balustradą i szerokimi schodami, które ułatwiały komunikację z dworu do ogrodu. Naroża budynku opięte są boniowanymi pilastrami. Okna prostokątne zwieńczone gzymsami nadokiennymi, które w ryzalitach są zdwojone. Ryzalit południowy z charakterystycznym przepruciem ścian dużymi prostokątnymi, zamkniętymi półkoliście oknami. Przed elewacją zachodnią współcześnie zaaranżowany gazon pokryty niską roślinnością komponowaną, w środku którego usytuowana jest fontanna. Przed elewacją wschodnią rozciąga się przestronna polana porośnięta murawą, którą zamyka grabowy szpaler od strony północnej. 

Dwór dostępny w pełni dla gości ośrodka hotelowo-wypoczynkowego. Obecnie pełni funkcje  hotelu (ośrodka wypoczynkowego)

Oprac. Andrzej Gliwa, OT NID w Rzeszowie, 19.11.2025 r.