Obiekt stanowi dominantę przestrzenną w zabudowie wsi, jest też jednym z najstarszych kościołów katolickich w powiecie.

Historia

Kościół wzniesiono w 2 ćw. XVIII w., z fundacji rodziny Fredrów, na miejscu wcześniejszej, drewnianej świątyni. Ok. poł. XIX w. na osi elewacji frontowej dobudowano niewielką kruchtę. W czasie 1 wojny światowej świątynia została uszkodzona, potem wyremontowana w 1920 r., powiększono wtedy otwory okienne. W czasie działań wojennych w 1945 r. uległa pożarowi, spłonęło wtedy gontowe pokrycie dachu. W l. 1954-56 przeprowadzono remont, dodano wtedy wieżyczkę na sygnaturkę. Ok. 1975 r. część wyposażenia kościoła przeniesiono do kościoła w nowopowstałej parafii w Średniej Wsi.

Opis

Kościół w Hoczwi położony jest w środkowej części miejscowości, po wsch. stronie drogi z Leska do Cisnej, w szerokiej w tym miejscu dolinie lokalnej rzeczki Hoczewki, na terenie płaskim. Budynek otoczony jest murem kamiennym, w który wbudowane są 4 kaplice oraz dzwonnica parawanowa.

Kościół barokowy wybudowany został jako orientowany, jednonawowy, na rzucie prostokąta, z nieco węższym, prostokątnym, jednoprzęsłowym zamkniętym trójbocznie prezbiterium, z prostokątną kruchtą od zach. i prostokątną dobudówką od pn. mieszczącą zakrystię i skarbczyk. Zwarta, prostopadłościenna bryła nawy przekryta jest dachem dwuspadowym, zaakcentowanym sześcioboczną wieżyczką na sygnaturkę z latarnią, prezbiterium także dachem dwuspadowym, nieco niższym niż nad nawą, przechodzącym w wielospadowy nad trójbocznym zamknięciem, nad kruchtą stosunkowo płaski dach dwuspadowy, nad zakrystią zadaszenie trzyspadowe. Kościół wymurowano z kamienia polnego i cegły ceramicznej, dachy pokryto blachą zakładkową. Elewacja frontowa podzielona jest na trzy pola zdwojonymi pilastrami wspierającymi wydatne belkowanie, powyżej którego założono zwieńczenie w postaci trójkątnego, ogzymsowanego szczytu. Na osi umieszczono czterolistne okno, w skrajnych polach hemisferyczne nisze z rzeźbami. W elewacjach bocznych, pn. dwuosiowej i pd. trzyosiowej rozmieszczono duże, prostokątne, zamknięte lukiem odcinkowym okna. Oś prezbiterium zaakcentowano z zewnątrz niewielkim, wielobocznym okienkiem w zakończonej od góry odcinkowo niszy. W nawie, prezbiterium i zakrystii założono sklepienia kolebkowe z lunetami, w kruchcie sklepienie żaglaste. W wyposażeniu wnętrza późnobarokowym i rokokowym uwagę zwracają: ołtarz główny, ołtarze boczne, ambona i chrzcielnica oraz płyta grobowa Matiasza Bala oraz obraz św. Anny Samotrzeć z k. XVII w.

Obiekt dostępny. Wnętrze kościoła dostępne po wcześniejszym uzgodnieniu telefonicznym.

Oprac. Barbara Potera, OT NID Rzeszów, 11-09-2017 r.