Historia

Budynek poczty w Jedlinie-Zdroju wybudowany został w 1898 r., w tzw. niemieckim stylu narodowym, z użyciem architektonicznych form neorenesansowych i neobarokowych. Dekoracja fasady budynku poczty została wzbogacona o program ikonograficzny nawiązujący do jego funkcji – w dekoracji pseudo-sgraffitowej użyto motywów trąbki pocztowej oraz pęku błyskawic (nawiązującego pośrednio do telegrafu i telefonu). W okresie powojennym budynek był kilkakrotnie remontowany; podczas remontu w latach 80. XX w. usunięto zabytkowe piece kaflowe.

Opis

Poczta w Jedlinie-Zdroju usytuowana jest w bliskim sąsiedztwie Placu Zdrojowego. Jest to niewielki budynek wzniesiony z cegły, z elementami konstrukcji szachulcowej; podpiwniczony, dwukondygnacyjny, z częściowo użytkową kondygnacją strychową. Założony został na rzucie prostokąta, z jednokondygnacyjnym aneksem mieszczącym wejście do budynku przy zachodnim narożniku budynku, w pierwszej osi 4-osiowej fasady,  oraz wykuszem w bocznej elewacji wschodniej. Budynek nakryty jest dachem nazczółkowym o pokryciu ceramicznym z umieszczoną na osi fasady facjatą w konstrukcji szachulcowej. Elewacje budynku zostały opracowane dekoracyjnie – w cegle klinkierowej: cokół, naroża budynku, obramienia odcinkowo zamkniętych otworów wejściowych oraz okiennych, poziome listwy i geometryczne pasy; pozostałe płaszczyzny elewacji tynkowane, zdobione dekoracją ornamentalną wykonaną z tynku gładkiego na tle tynku fakturowego. Tynkową, pseudosgraffitową dekorację tworzą prostokątne płyciny w dekoracyjnych ramach, zdobione motywami wolutowymi, naczółki ze stylizowanymi liśćmi akantu; motywy kielichów kwiatowych; wieńce kwiatowe i girlandy. W poziomie piętra fasady, w trzech środkowych osiach, znajdują się płyciny z wyobrażeniami trąbki pocztowej, uskrzydlonego wieńca i wiązki błyskawic. Zachowana jest oryginalna drewniana stolarka okienna i drzwiowa.

Zabytek dostępny.

Oprac. Bogna Oszczanowska, OT NID we Wrocławiu, 21.06.2017 r.