Historia

Kapliczkę wzniesiono prawdopodobnie w końcu XVIII wieku, na co wskazuje jej forma. Budynek naniesiony został na mapę katastralną miejscowości z 1849 roku. Jak podaje lokalna tradycja, kapliczkę wybudowano na pamiątkę nieszczęśliwego wydarzenia, gdy chłopi zabili właściciela ziemskiego. Po 2009 roku przeprowadzono remont generalny kapliczki, w jego ramach podniesiono fundamenty około 1.0 m, powrócono do wcześniejszego rodzaju pokrycia: gontu drewnianego a także zlikwidowano napowietrzną linię energetyczną w bezpośrednim sąsiedztwie obiektu.

Za prace, przeprowadzone w latach 2007-2011, właściciele zespołu dworskiego zostali uhonorowani w 2013 roku nagrodą w ogólnopolskim konkursie Generalnego Konserwatora Zabytków „Zabytek Zadbany” w kategorii „utrwalenie wartości zabytkowej pojedynczego obiektu”.

Opis

Kapliczka położona jest przy drodze prowadzącej do zespołu dworskiego, w sąsiedztwie niecki stawu.

Budynek wzniesiono na rzucie kwadratu, z cegły. Prostopadłościenna bryła przekryta jest dachem namiotowym, krytym gontem, z szyszką na styku połaci. Elewacje ujęte są pilastrami toskańskimi, zwieńczone gzymsem kordonowym, otwór wejściowy zamknięty półkoliście, ściany: wschodnia i zachodnia przeprute są okrągłymi okienkami. We wnętrzu kapliczki znajduje się drewniana rzeźba ludowa św. Jana Nepomucena, orędownika powodzi i patrona tonących.

Obiekt dostępny.

Oprac. Barbara Potera, OT NID w Rzeszowie, 08.04.2025 r.