Historia obiektu

Niewiele wiadomo na temat dalszych losów obiektu, nie znamy również jej dziejów budowlanych. Po 1945 r. kaplica nadal pozostawała w posiadaniu ewangelików, dopiero w 1974 r. przejęli ją katolicy. Stan zachowania obiektu w okresie powojennym nie był najlepszy, w 1960 r. określano stopień zniszczenia kaplicy na 60% i wskazywano, że wymaga on poważnego remontu.

Do prac przystąpiono po przejęciu obiektu przez katolików w latach 70. XX w. i trwały one do lat 80. XX w. W ich wyniku obiekt uległ przebudowie i rozbudowie, a substancja budowlana została wymieniona w 90 %. Kaplicę także nieznacznie przesunięto względem pierwotnej lokalizacji.

Opis obiektu

Kaplica zlokalizowana jest w północnej części wsi Ligota Górna, na terenie cmentarza usytuowanego w łuku drogi. Jest to obiekt wzniesiony na osi wsch.-zach., położony w otoczeniu starodrzewu. Kaplica na planie prostokąta, w układzie salowym. Od zachodu do dawnego korpusu przylega wzniesiona na planie kwadratu wieża, która obecnie obudowana jest przedsionkiem stanowiącym przedłużenie nawy. Obiekt w całości podpiwniczony, zejście do piwnicy od strony południowej wzdłuż całej długości elewacji. Nawa wraz z przedsionkiem nakryte dachem czterospadowym z lukarnami powiekowymi w połaciach. Wieża nakryta dachem namiotowym, zwieńczonym krzyżem.

Ściany piwnic z betonu i cegły. Ponad nimi ściany w konstrukcji zrębowej na podmurówce z kamienia polnego, nie osłonięte deskowaniem czy gontem, w węzłach łączone na obłap z ostatkami. Ponadto na długość bierwiona ścian podłużnych łączone na nakładkę prostą. Więźba dachowa w konstrukcji jętkowej. Wieża w konstrukcji szkieletowej, o odsłoniętym szkielecie w przedsionku i w partii poddasza, ponad kalenicą odeskowana z oblistowaniem. Dachy kryte układanym podwójnie gontem.

Elewacje podłużne dwuosiowe, z pojedynczymi otworami okiennymi w przedsionku i nawie. Od strony południowej w partii piwnicznej czteroosiowa, z wejściem w osi pierwszej. Elewacje poprzeczne jednoosiowe, z otworem okiennym na osi od wschodu oraz drzwiowym, także na osi od zachodu. Otwory okienne tak w partii piwnicznej jak i w zrębie zamknięte prosto, otwór drzwiowy łukiem pełnym. Stolarka okienna szklona szkłem witrażowym, dwudzielna, jednopoziomowa. Stolarka drzwiowa osadzona w otworze prowadzącym od zachodu do przedsionka w konstrukcji deskowej, opierzona deskami w układzie skośnym, z obramowaniem.

Ponad piwnicą strop płaski na podciągach żelbetowych. We wnętrzu kaplicy strop płaski, pobitym deskami, podobnie jak ściany. Wzdłuż ściany północnej oraz zachodniej nawy wsparte na czterech słupach empory. Wyposażenie współczesne, z wyjątkiem barokowej ambony o charakterze ludowym. Pierwotnie w kaplicy znajdowały się drewniane epitafia (wota chłopskie), które dziś można oglądać w Muzeum Wsi Opolskiej w Opolu-Bierkowicach.

Dostępność: dostępny

Autor: Grzegorz Naumowicz, OT NID w Opolu, 30.07.2024 r.