Historia

Murowana oficyna powstała w 4. ćwierci XIX wieku w pd.-zach. części kompleksu dworskiego między drogą wiejską, a korytem młynówki w niewielkim oddaleniu od siedziby dworskiej. Oficyna została wzniesiona przez ówczesnych właścicieli majątku ziemskiego w Rogach hr. Dembińskich. Powstał wówczas parterowy budynek wzniesiony na rzucie prostokąta, który został nakryty dachem dwuspadowym. Pierwotną funkcją tego budynku była kuchnia dworska, która funkcjonowała w pierwszych dekadach jego istnienia. Ostatnim właścicielem zespołu dworskiego pochodzącym z klasy ziemiańskiej był Eustachy Antoni hr. Dembiński (1880-1924). Po jego śmierci w 1924 roku doszło do zlicytowania miejscowego kompleksu dworskiego. W ten sposób budynek oficyny stał się własnością rodziny Macyków, którzy zakupili go wraz z częścią obszaru dworskiego. Już po zakończeniu II wojny światowej dobudowano do budynku oficyny od strony elewacji frontowej obszerny przeszklony ganek. Po II wojnie światowej budynek użytkowany był do celów mieszkalnych. 

Opis

Budynek oficyny położony jest w południowo-zachodniej części założenia dworskiego na działce nr 960, zaledwie kilka metrów w kierunku wschodnim od ul. Dworskiej. Jest to obiekt murowany i otynkowany, wzniesiony na rzucie prostokąta o wymiarach około 10x16 metrów o dwóch traktach podłużnych i czterech poprzecznych, zwrócony frontem w stronę południową. Bryła prostopadłościenna i parterowa nakryta dachem dwuspadowym pokrytym blachą płaską. Od strony południowej obszerny przeszklony ganek nakryty dachem dwuspadowym. Wspomniany ganek zwieńczony jest trójkątnym szczytem z centralnie umieszczoną niszą z  figurą Chrystusa. Elewacja frontowa o trzech osiach, a elewacja północna o czterech osiach, z niesymetrycznie  umieszczonymi drzwiami od strony wschodniej. Elewacje boczne (wschodnia i zachodnia) o dwóch osiach. W części szczytowej elewacji zachodniej symetrycznie umieszczone są dwa niewielkie prostokątne okienka. Wszystkie elewacje posiadają dość skromną dekorację architektoniczną w postaci lizen, wydatnego gzymsu, obramień okiennych i płycin podokiennych. Stolarka okienna i drzwiowa drewniana. Obecnie budynek dawnej oficyny pozostaje niezamieszkany.  

Zabytek dostępny z zewnątrz.

Oprac. Andrzej Gliwa, OT NID w Rzeszowie, 16.04.2025 r.