Zabudowa taka była w XVIII i XIX wieku charakterystyczna dla wielu miast regionu.

Historia

Poniec to niewielkie miasto położone w powiecie gostyńskim. We wczesnym średniowieczu był tu gród. Pierwsza wzmianka o Poniecu pochodzi już z 1108 roku. Prawa miejskie otrzymał w 1310 roku. Od XIV wieku do 1793 roku Poniec był siedzibą królewskiej komory celnej. Dom nr 21 został zbudowany ok. połowy XVIII w.

Opis

Dom nr 31 położony jest na prostokątnej wydłużonej parceli usytuowanej w południowej pierzei rynku ponieckiego, przy wylocie ul. Bojanowskiej. Zwrócony jest szczytem do Rynku. Zbudowany na cokole z kamienia polnego, posiada ściany o konstrukcji ryglowej, otynkowane. Od strony Rynku wejście poprzedza drewniany podcień, otwarty do Rynku trzema koszowymi arkadami, wspartymi na profilowanych drewnianych słupach, z pięknie wyeksponowanymi ciemnymi belkami odkrytej konstrukcji szachulcowej w szczycie. Dom wieńczy dwuspadowy dach pokryty gontem, wsparty na więźbie krokwiowo-stolcowej. Dom jest podpiwniczony. W piwnicach zachowały się sklepienia beczkowe i kolebkowe. Obiekt zbudowany na planie wydłużonego prostokąta, z sienią na osi, jednobiegową klatką schodową i korytarzem wiodącym na podwórze. Jednopiętrowy, o zwartej bryle nakrytej dachem dwuspadowym z kominem ma osi. W elewacji szczytowej z podcieniem w przyziemiu cztery okna, wpasowane w konstrukcję ryglową. W podcieniu drzwi wejściowe arkadowe i dwa otwory okienne. W elewacji zachodniej prostokątne drzwi wejściowe na osi i cztery otwory okienne.

Własność prywatna, dostępny z zewnątrz.

Oprac. Beata Marzęta, OT NID w Poznaniu, 11-04-2017 r.