Poznaj lokalne zabytki


Wyraź zgodę na lokalizację i oglądaj zabytki w najbliższej okolicy

Zmień ustawienia przeglądarki aby zezwolić na pobranie lokalizacji
Strona korzysta z plików cookies. Dowiedz się więcej.

Ośrodek Budownictwa Ludowego - Zabytek.pl

Ośrodek Budownictwa Ludowego


krajobraz kulturowy 1987 r. Szymbark

Adres
Szymbark

Lokalizacja
woj. małopolskie, pow. gorlicki, gm. Gorlice

Przykład tradycyjnego budownictwa drewnianego, charakterystycznego dla regionu Pogórza Zachodniego. Obiekty zlokalizowane na terenie skansenu są w większości oryginalne, przeniesione z pogórzańskich wiosek, z okolic Gorlic. Budynki wyposażone są dawne, oryginalne sprzęty, meble i urządzenia. Skansen znajduje się na terenie przedwojennego sadu dworskiego.

Historia obiektu

Inicjatorem utworzenia placówki muzealnej w Szymbarku był mgr Jerzy Tur, Wojewódzki Konserwator Zabytków w Rzeszowie, który wystąpił z tą propozycją w 1962 r. Zadanie rozwoju sieci muzealnej w powiecie gorlickim zostało ujęte w programie rozwoju działalności w zakresie upowszechniania kultury w latach 1964-1970, opracowanym przez Wandę Kłapkowską - kierownika Wydziału Kultury PPRN i zatwierdzone przez Prezydium PRN w Gorlicach. W programie tym ujęto remont dworu obronnego w Szymbarku i utworzenie w nim placówek muzealnych, a także zorganizowanie w Szymbarku parku etnograficznego.

Po pozytywnym rozpatrzeniu wniosku przez Prezydium PRN oraz Powiatową Komisję Planowania Gospodarczego projekt został przesłany do instytucji nadrzędnej, Prezydium WRN Wydziału Kultury w Rzeszowie z prośbą o zaopiniowanie. Oczekiwanie na decyzję trwało kilka lat i spowodowane było zmianami na stanowisku Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Rzeszowie. Nie sprzyjały tym zamierzeniom również plany województwa rzeszowskiego, w których zakładano rozwój skansenów w innych częściach województwa. Pozytywna opinia Wojewódzkiego Konserwatora została wydana dopiero w 1974 r. Niezwłocznie przystąpiono do realizacji, przenosząc pierwsze obiekty na teren szymbarskiego skansenu. W latach 1974-1975 odtworzono na terenie skansenu sześć obiektów architektonicznych: chałupę dymną z Siar, chałupę z Gródka, stodołę plebańską z Zagórzan, olejarnię z Gródka, wiatrak z Krygu oraz studnię z Wójtowej.

W wyniku reformy administracji państwowej (zmiana województw i utworzenie województwa nowosądeckiego), w 1975 r. zgodnie z zarządzeniem Wojewody Nowosądeckiego tworzący się ośrodek muzealny przejęło Muzeum Okręgowe w Nowym Sączu. W tym czasie dokonano translokacji kolejnych obiektów: budynków gospodarczych ze Stróżnej (stodoła i obora), kuźni z Turzy, chałupy z Szymbarku, zrekonstruowano też krzyż przydrożny. Po 1987 r. ekspozycja została wzbogacona o chałupę z Moszczenicy, wiatrak z Ropy, rekonstrukcję pieca garncarskiego.

W skład ośrodka weszły również budynki dworskie: kasztel, oficyna i dworek mieszczański. Uroczystego otwarcia oddziału pod nazwą: ,,Ośrodek Budownictwa Ludowego w Szymbarku” (OBL), dokonano 19 września 1987 r.

 Autorami koncepcji zagospodarowania przestrzennego Ośrodka Budownictwa Ludowego w Szymbarku są architekci Ryszard Brykowski oraz Wojciech Jankowski. Projekty ekspozycji, a zwłaszcza ich program merytoryczny konsultował prof. Roman Reinfuss. Usytuowanie ośrodka w centrum wsi i szczupłość terenu, zgodnie z opinią prof. Jerzego Czajkowskiego zdecydowało o wyborze koncepcji zabudowy parkowej, bez odtwarzania autentycznego schematu zabudowy wsi pogórzańskiej.

Kolejne zmiany administracyjno - organizacyjne OBL miały miejsce w pierwszych latach XXI w. Gdy w 1999 r. w wyniku reformy administracyjnej utworzono ponownie powiat gorlicki, dążeniem środowiska gorlickiego oraz władz samorządowych było włączenie istniejącej już placówki muzealnej tj. Ośrodka Budownictwa Ludowego wraz z kasztelem w struktury lokalne.

 31 grudnia 2007 r. placówka została wyłączona z Muzeum Okręgowego w Nowym Sączu i weszła w skład nowo utworzonej samorządowej instytucji kultury: „Muzeum - Dwory Karwacjanów i Gładyszów w Gorlicach”.

 27 maja 2010 r., w setną rocznicę urodzin prof. Romana Reinfussa  „Ośrodkowi Budownictwa Ludowego” zmieniono nazwę na: ,,Skansen Wsi Pogórzańskiej im. prof. Romana Reinfussa w Szymbarku”.

Opis obiektu

Skansen Wsi Pogórzańskiej w Szymbarku usytuowany jest w centrum wsi, na resztówce podworskiej (fragment dawnego Majątku Zamek, stanowiącego własność rodziny Kuźniarskich do 1947 r.).

Na powierzchni ok. 2 ha w chwili obecnej zlokalizowanych jest 16 obiektów reprezentujących typową dla Pogórza Gorlickiego architekturę wiejską. W najbliższym sąsiedztwie wiejskiej zabudowy znajdują się podworskie obiekty murowane – kasztel rodu Gładyszów z XVI w., dawna oficyna z k. XVIII w. oraz drewniany dworek z pocz. XX w., przeniesiony z Gorlic.

Obiekty znajdujące się na terenie skansenu to budynki mieszkalne, gospodarcze, obiekty przemysłu wiejskiego (wiatraki, kuźnia, olejarnia, piec garncarski) oraz przykłady małej architektury. W większości są to budynki datowane na k. XIX w.,  o konstrukcji zrębowej, kryte słomą żytnią oraz gontem.  

    Obiekty w pełni wyposażone są w dawne urządzenia, meble i narzędzia związane z ich funkcjonowaniem. W większości z nich odtworzono piece. W niektórych (np. kuźni i olejarni) znajduje się oryginalne wyposażenie. Oprócz ww. obiektów na terenie skansenu prezentowane są także wystawy stałe: w chałupie z Szymbarku „Zioła w tradycji Pogórza”, w chałupie z Gródka „Dawne rzemiosło ludowe na Pogórzu”, w stodołach plebańskich wystawy: „Sztab operacji Gorlickiej.1915” oraz „Pogórzanie i sąsiedzi – stroje ludowe z regionów Polski i Słowacji”. Pod stylową wiatą mieści się ekspozycja zabytkowych maszyn i urządzeń rolniczych oraz pojazdy wiejskie.

Wszystkie niemal obiekty na terenie skansenu są oryginalne. Wykonano dla nich dokumentację techniczną w macierzystych wsiach, po rozbiórce przewieziono je do skansenu, tu zakonserwowano i dokonano montażu w wytypowanym miejscu. Jedynie w dwóch przypadkach wykonano rekonstrukcje - krzyża przydrożnego oraz pieca garncarskiego.

Przy chałupach znajdują się ogródki, zróżnicowane ze względu na typ uprawy i rodzaj płotów. Otoczenie obiektów tworzą też pozostałości po przedwojennym dworskim sadzie, głównie ze starymi odmianami jabłoni, krzewami porzeczek, malin, uzupełnione nowymi nasadzeniami. Krajobraz skansenu wzbogacają również niewielkie poletka z zasianym żytem, lnem, zasadzonymi ziemniakami, kapustą oraz ogródek ziołowy.

Dodatkową atrakcję stanowi wybudowany w 2020 r. „Etnograficzno-edukacyjny park budownictwa ludowego i maszyn na pograniczu polsko – słowackim”, wydzielone miejsce na terenie skansenu, gdzie poprzez dotyk, słuch, zapach można poznać zrekonstruowane obiekty, nawiązujące do tradycyjnej architektury ludowej.

Dostępność obiektu dla zwiedzających: Zabytek dostępny w godzinach otwarcia muzeum. Muzeum – Dwory Karwacjanów i Gładyszów w Gorlicach, oddział Skansen Wsi Pogórzańskiej im. prof. Romana Reinfussa w Szymbarku. https://muzeum.gorlice.pl/ (dostęp: 17.07.2024)

Autor noty: oprac. Anna Niemczyńska-Szurek, Skansen Wsi Pogórzańskiej w Szymbarku, 08-07-2024 r.