Historia

Willa, wybudowana w 1932 roku przez Izolda Łuszczkę, reprezentuje drugi styl zakopiański. Do lat 80-tych XX wieku przetrwała bez większych zmian. W latach 80-tych XX wieku w willi czynna była galeria prac Barbary i Tadeusza Brzozowskich. W latach 90-tych XX wieku zakopiański architekt Jacek Nowakowski, syn Wacława Nowakowskiego, słynnego krakowskiego architekta, profesora AGH, dokonał inwentaryzacji willi i sporządził projekt wraz z adaptacją do współczesnych potrzeb, po czym przeprowadzony został remont uwzględniający modernizację obiektu.

Opis

Willa usytuowana jest w Zakopanem, przy ulicy Antałówka, po jej wschodniej stronie, w rozwidleniu ulic. Położona jest na działce przylegającej do ulicy, otoczona ogrodem. Elewacja frontowa skierowana jest na południe, równolegle do rozwidlenia dróg. 

Budynek zbudowany jest na planie prostokąta, parterowy z użytkowym poddaszem, podpiwniczony. Posadowiony jest na kamiennej podmurówce, wybudowany w konstrukcji zrębowej, płazy uszczelnione są wełnianką. Dach dwuspadowy, półszczytowy z przysztychem, kryty jest gontem. Elewacja jest południowa siedmioosiowa, symetryczna, z centralnie usytuowanym tarasem rozpiętym na łukach podporowych, wysuniętym przed lico elewacji, wykończonym snycerowaną balustradą. W połaci dachu nad tarasem znajduje się facjata z balkonem flankowana przez dwa otwarcia dachowe w formie kapliczek. Drzwi wejściowe prowadzące z tarasu ramowo-płycinowe, w ¾ wysokości przeszklone z promieniście rozchodzącymi się szprosami, nawiązują stylistycznie do regionalnego motywu słonecka. Okna są współczesne, nawiązują stylistycznie do historycznych, dzielone są na trzy pola szprosami. Elewacja północna - z facjatą w połaci dachu, okna ma historyczne skrzynkowe, dzielone szprosami na trzy i sześć pól oraz trójkątnym świetlikiem w pomieszczeniu łazienki. Na osi zabudowany ganek, do którego prowadzą schody od wschodniej strony, drzwi drewniane ramowo-płycinowe, w dolnej części zdobione pionowymi listewkami, w górnej motywem słonecka. Elewacje boczne bez symetrycznie rozmieszczonych okien, z balkonami w szczytach wykończonych ozdobnymi, ażurowymi balustradami, ze snycerowanym wzorem. Szczyty zdobione są motywem słonecka. W okapie znajdują się dekoracyjne rysie, w tym niepełniące funkcji konstrukcyjnej, tzw. śleptoki.

Obiekt prywatny. Jest udostępniany nieodpłatnie podczas Dni Architektury Drewnianej, organizowanych przez Narodowy Instytutu Dziedzictwa - Pracownię Terenową Centrum Architektury Drewnianej w Zakopanem - corocznie, pod koniec sierpnia.

Oprac. Monika Sabljak, Pracownia Terenowa Centrum Architektury Drewnianej w Zakopanem, 2025, red. AC