Podwarszawskie dworce w stylu dworkowym powstały w latach 20. XX wieku w ramach odbudowy infrastruktury kolejowej po zniszczeniach I wojny światowej. Ich rodzima forma wyraża poszukiwanie tożsamości odradzającego się państwa oraz kształtowanie stylu narodowego.

Kolekcja prezentuje region wielowiekowej działalności kulturowej i technicznej człowieka grupujący teraz pozostałości XIX-wiecznych założeń i obiektów przemysłowych – powstałych w dobie rodzącego się nowożytnego przemysłu na ziemiach polskich.

Teodor Marian Talowski zaliczany jest do najznamienitszych polskich architektów przełomu XIX i XX w, określany prekursorem polskiego neoromantyzmu w architekturze. Znany jest jako autor eklektycznych budowli wykazujących zadziwiające bogactwo form, łączących w sobie w niezwykle malowniczy sposób elementy wielu stylów.