Historia

Wieś Kliczków Mały od XVI w. należała do szlacheckiej rodziny Tarnowskich z Tarnówki herbu Jelita. W  północnej części parku dworskiego do II wojny światowej znajdował się  kopiec o 2 m. wysokości i średnicy 50 metrów, uznawany za pozostałość pierwotnej siedziby pierwszej siedziby dworskiej na tym terenie. Został zniszczony przez Niemców. Badania archeologiczne wykazały, że wyspie, na jakiej położony jest obiekt, obecny kształt nadano dopiero w XVII w., a zabudowania dworskie pochodziły także z tego okresu.

Nie jest znana data budowy obecnego obiektu. W literaturze pojawiają się jedynie przybliżone określenia, jak pocz. lub  1 ćw. XIX w. W czasie wizji lokalnej, przeprowadzonej przez pracowników ROBiDZ w Łodzi (obecnie NID OT Łódź) odnaleziono na belkach w ścianie południowej budynku naniesioną datę 1852. Przesunięcie powstania obiektu na połowę XIX w. potwierdzają dostępne źródła kartograficzne oraz przeprowadzona kwerenda archiwalna. Na ich podstawie ustalono, że dwór nie mógł powstać wcześniej, niż pod koniec l. 30 XIX w. Budynek wzniósł Szczepan Tarnowski, lub (w wypadku budowy w 1852 r.) jego syn, Ignacy. Nowy obiekt wzniesiono prostopadle do poprzedniego, zrealizowanego na planie litery U. Być może pod koniec XIX w. była dobudowano do bryły głównej od północy nieistniejącą już oficyna. W latach 20 XX w. dobudowano ganek od wschodu. Po zakończeniu II wojny światowej był siedzibą szkoły. Obecnie jest własnością prywatną. 

Opis

Zespół dworsko- parkowy usytuowany jest w północno- wschodniej części wsi. Znajduje się na wyspie otoczonej fosą. Przejście na nią, w postaci szerokiej grobli, prowadzi od południa. Dwór otacza park, który rozciąga się poza powierzchnię wyspy. Rośnie w nim wiele starych drzew. W najbliższym sąsiedztwie dworu stoi kilkusetletnia lipa. Zabytkowy budynek jest zwrócony fasadą w kierunku wschodnim. 

Styl/cechy stylowe, informacja o proweniencji artystycznej.

bezstylowy

Plan i bryła (wraz z określeniem typu: bazylika, hala, itd.), z określeniem funkcji i nazw/wezwań części składowych obiektu np. kaplic 

Budynek wzniesiono na planie prostokąta. Jest częściowo podpiwniczony. Jego zwarta parterowa bryła przekryta została naczółkowym dachem dwuspadowym krytym gontem. 

Obiekt wzniesiono z drewna w konstrukcji wieńcowej, o narożnikach na jaskółczy ogon. Jest osadzony na podmurówce, posiada więźbę dachową o konstrukcji krokwiowo- jętkowej. Ściany od wewnątrz otynkowano.

Elewacja frontowa, wschodnia posiada oszalowanie z dekoracjami naśladującymi boniowanie. Jest ona siedmioosiowa. Centralną część stanowi ganek- sień doświetlony dużymi prostokątnymi otworami okiennymi, nad którymi znajdują się półkoliste nadświetla. Całość wieńczy trójkątny szczyt z ozdobiony dekoracjami snycerskimi. W połaci dachowej znajdują się dwa świetliki. Elewacja południowa posiada w partii parteru dwa otwory okienne, w poddaszu jedno. Ją również zdobi szalunek z imitacją boniowania.

Elewacja północna przez dłuższy czas była zasłonięta dobudówką. Obecnie na parterze znajdują się dwie pary otworów wejściowych, prowadzących na taras, zaś wnętrze poddasza od tej strony doświetla okno. Elewacja zachodnia posiada dwa otwory okienne i na osi sień. 

Wnętrze dwutraktowe, w centralnej części znajduje się sień.

Obiekt dostępny z zewnątrz po ustaleniu z właścicielem.

Oprac. Anna Michalska OT NID w Łodzi, 04.05.2020r.