Poznaj lokalne zabytki


Wyraź zgodę na lokalizację i oglądaj zabytki w najbliższej okolicy

Zmień ustawienia przeglądarki aby zezwolić na pobranie lokalizacji
Strona korzysta z plików cookies. Dowiedz się więcej.

dworzec kolejowy - Zabytek.pl

dworzec kolejowy


infrastruktura kolejowa 1953 r. Siedleczka

Adres
Siedleczka, 5A

Lokalizacja
woj. podkarpackie, pow. przeworski, gm. Kańczuga - obszar wiejski

Budynek dworca kolejowego Łopuszka Wielka jest zabytkiem architektury oraz zabytkiem techniki. Jest głównym obiektem zespołu stacji znajdującej się w 18,53 km linii kolejki wąskotorowej Przeworsk – Dynów, należącej do największych atrakcji turystycznych Podkarpacia.

Historia obiektu

Budowę stacji kolejki w Łopuszce Wielkiej rozpoczęto po 15.02.1902 r., gdy Andrzej Lubomirski uzyskał koncesję na budowę kolei. Prace prowadziła lwowska firma „Gwalbert Ziembicki i Feliks Ilnicki”. Oficjalne otwarcie kolei oraz stacji w Łopuszce Wielkiej nastąpiło 8.09.1904 r. 30.09.1908 r. we Lwowie powołano towarzystwo akcyjne pod nazwą Kolej Lokalna Przeworsk – Dynów, które prowadziło eksploatację linii kolejowej. Stacja w Łopuszce Wielkiej otrzymała status przystanku osobowego i ładowni. Zbudowano tam niewielki, prawdopodobnie drewniany budynek mieszczący kasę biletową i poczekalnię. Skromny układ torowy złożony został z toru głównego zasadniczego nr 1 i toru bocznego ładunkowego nr 2, dwóch zwrotnic i dwóch wykolejnic (na torze ładunkowym). Stan ten widoczny jest na planie stacji z 1948 r. Ładownia obsługiwana przez tor ładunkowy służyła głównie do załadunku buraków cukrowych transportowanych stąd do cukrowni w Przeworsku.

Podczas 1. wojny światowej wykonywano jedynie przewozy na potrzeby wojska. Nie ma informacji by budynek stacyjny został zniszczony lub uszkodzony podczas odwrotu Rosjan w maju 1915 r.

W 1925 r. reaktywowano Towarzystwo Akcyjne, które prowadziło ruch kolejowy. W okresie międzywojennym budynek nie był przebudowywany. Podczas 2. wojny światowej stacja nie została uszkodzona. Po wyzwoleniu kolej została upaństwowiona. Od 1947 r. kolejka funkcjonuje pod nazwą Przeworska Kolej Dojazdowa. W 1951 r. zmieniono rozstaw szyn z 760 na 750 mm. W 1953 r. zbudowano w Łopuszce Wielkiej nowy, murowany budynek dworca kolejowego przykryty czterospadowym dachem o pokryciu podwójnym dachówką ceramiczną karpiówką, mieszczący pomieszczenia stacyjne oraz mieszkanie zawiadowcy stacji. Po pd.-wsch. stronie drogi dojazdowej do stacji zbudowano drewniany szalet. Po pn.-wsch. stronie budynku dworca, od strony drogi, wzniesiono drewniany budynek gospodarczy. Obok, od strony torowiska, ustawiono pudło wycofanego z eksploatacji krytego wagonu towarowego o nr PKP 0015 124 7389-6 Kdx, pełniące funkcję budynku gospodarczego. Prawdopodobnie w tym czasie rozbudowano system torowy stacji - dobudowano bocznicę nr 2a (nr zmieniono potem na 101) stanowiącą przedłużenie toru ładunkowego nr 2 w kierunku pd.-zach., wzdłuż placu ładunkowego. Tor zakończono kozłem oporowym. Zlikwidowano wtedy wykolejnicę nr 2. Jej nr przydzielono wykolejnicy nr 1. Na pn.-wsch. od stacji, po przeciwnej stronie drogi z Siedleczki do Pantalowic, od toru głównego poprowadzono w kierunku pn. bocznicę prowadzącą do budynków magazynowych GS Samopomoc Chłopska chronioną nową wykolejnicą nr 1 (potem nr 101). Stan ten ukazują plany stacji z 1959 i 1980 r. Ok. 1960. r. rozebrano stary budynek stacyjny. Po 1980 r. zlikwidowano obie bocznice.

W 1991 r. stacja wraz z całą kolejką został wpisana do rejestru zabytków, co uchroniło kolej przed likwidacją. Ok. 1995 r. do budynku dworca od strony pd.-zach. na całej szerokości budynku dobudowano murowaną przybudówkę mieszczącą ganek wejściowy oraz WC. 1.01.2002 r. PKP wyłączyły kolejkę ze swoich struktur i zwolniły całą załogę. W tym samym roku linię kolejową przejęło Starostwo Powiatowe w Przeworsku. W 2002 r. operatorem zostało Stowarzyszenie Kolejowych Przewozów Lokalnych z Kalisza, które reaktywowało przewozy turystyczne i towarowe. Po 2008 r. zmieniono pokrycie dachowe dworca z dachówki ceramicznej na blachę trapezową, wymieniono częściowo stolarkę okienną na PCV oraz rozebrano drewniany szalet. W 2012 r. eksploatację przejął Powiatowy Zarząd Dróg w Przeworsku. W l. 2022-2023 przeprowadzono remont obu torów stacyjnych wraz ze zwrotnicami i wykolejnicą nr 2.

Opis obiektu

Stacja Łopuszka Wielka położona jest w obecnych granicach Siedleczki po pn.-zach. stronie drogi dojazdowej, odchodzącej od drogi z Siedleczki do Pantalowic zaraz za przejazdem kolejowym. Droga dojazdowa po pd.-zach. stronie dworca przebiega wzdłuż placu ładunkowego. Droga ta na odcinku od skrzyżowania do budynku dworca obsadzona jest jesionami, tworzącymi aleję. Na pn.-wsch. od budynku dworca znajduje się drewniany budynek gospodarczy oraz pudło krytego wagonu towarowego pełniące także funkcję budynku gospodarczego. Zachowany i wyremontowany układ torowy stacji składa się z 2 torów stacyjnych. Z tych torów obecnie użytkowany jest jedynie tor główny zasadniczy nr 1. Tor boczny, ładunkowy nr 2 użytkowany jest sporadycznie.

Dworzec znajduje się po pd.-wsch. stronie torowiska stacyjnego. Dworzec jest budynkiem murowanym, parterowym, na rzucie prostokąta, z nieużytkowym poddaszem i podpiwniczeniem. Do ściany szczytowej pd.-zach. przylega wtórna przybudówka z bloczków silikatowych. Dach nad budynkiem czterospadowy, łamany, nad przybudówką pulpitowy. Pokrycie dachów blachą trapezową. W połaci pn.-zach. dwa otynkowane kominy z wąskimi czapami. Elewacje dworca otynkowane są tynkiem gładkim, przybudówka nieotynkowana. Elewacja pn.-zach. dworca (od strony torowiska)  czteroosiowa, w osi skrajnej od pn.-wsch. dwuskrzydłowe, częściowo oszklone drzwi do dawnej poczekalni i kasy biletowej. Nad drzwiami trzykwaterowe naświetle. Dalej oryginalne, dwuskrzydłowe okno ościeżnicowe, wtórne dwuskrzydłowe okno z PCV i oryginalne jednoskrzydłowe, ościeżnicowe okno doświetlające klatkę schodową. W przybudówce zakończony półkoliście otwór wejściowy do części mieszkalnej osłonięty daszkiem pokrytym poliwęglanem. Elewacja pd.-wsch. z trzema wtórnymi oknami dwuskrzydłowymi z PCV. Otwory okienne z murowanymi, płaskimi podokiennikami. Elewacja szczytowa pn.-wsch. bez otworów okiennych i drzwiowych, elewacja pd.-wsch. przybudówki z dwoma niewielkimi oknami z PCV.

Dostępność obiektu dla zwiedzających. Stacja jest dostępna do zwiedzania bez ograniczeń, dworzec jedynie od zewnątrz ze względu na jego funkcję mieszkalną.

Autor noty: Opr. Adam Sapeta, OT NID w Rzeszowie, 26-04-2024 r.

Rodzaj: infrastruktura kolejowa

Styl architektoniczny: bezstylowy

Materiał budowy:  ceglane

Forma ochrony: Ewidencja zabytków

Inspire id: PL.1.9.ZIPOZ.NID_E_18_BK.246101