Historia

Budynek mieszkalny został wzniesiony w latach 80. XIX w., jeszcze przed powstaniem kompleksu leczniczo-uzdrowiskowego. Prawdopodobnie pełnił on funkcję leśniczówki. Po wybudowaniu lecznicy został adaptowany na mieszkania dla personelu medycznego. Od tego czasu historia obiektu była związana z losami szpitala, a następnie zespołu uzdrowiskowego w Wodzisławiu Śląskim – Wilchwach. W 1963 roku przeprowadzono remont kapitalny obiektu. W 1984 roku osuszono mury budynku. Obecnie jest on administrowany przez Wojewódzki Szpital Chorób Płuc im. dr Alojzego Pawelca. 

Opis

Budynek mieszkalny jest usytuowany na skraju zalesionego terenu, w pobliżu pawilonu głównego dawnego sanatorium przeciwgruźliczego, po jego zachodniej stronie. Od zachodu do obiektu przylegają zabudowania gospodarcze, obecnie zachowane szczątkowo. Budynek charakteryzuje się zwartą bryłą na rzucie prostokąta. Został wzniesiony jako parterowy, częściowo podpiwniczony, nakryty dachem dwuspadowym, z dodatkowymi połaciami nad ryzalitami, usytuowanymi w elewacjach frontowej i tylnej. Elewacje budynku są pozbawione cech stylowych, a biekt zwrócono fasadą na północ. Elewacja frontowa jest licowana tynkiem, pięcioosiowa, artykułowana prostokątnymi otworami okiennymi oraz otworem drzwiowym usytuowanym centralnie. Otwory okienne zostały ujęte w wąskie, tynkowane opaski. Podziały poziome wyznacza linia cokołu i gzyms kordonowy. Otwór wejściowy został ujęty w płytki ryzalit pozorny zwieńczony trójkątnym szczytem. Ponad drzwiami znajduje się okno oraz niewielki otwór typu oculus. Pozostałe elewacje charakteryzują się analogicznym sposobem opracowania i artykulacji. Elewacja tylna (południowa) jest pięcioosiowa, elewacje boczne (wschodnia i zachodnia) dwuosiowe. Wnętrze zostało rozplanowane w układzie dwutraktowym, z sienią przelotową usytuowaną na osi.

Oprac. Ewa Waryś, OT NID w Katowicach, 11.08.2025 r.