Historia obiektu

Park założony został w pierwszej połowie XIX w., kiedy właścicielem był Edward Zaklika, w czasie przebudowy dworu i całego zespołu, na reliktach starszego układu. Nadano mu wtedy styl swobodny, angielski. Plan katastralny z połowy XIX w. odnotował we wschodniej części założenia geometryczną kompozycję ogrodu gospodarczego złożoną z dwunastu regularnych kwater. Część zachodnią założenia wypełniała kompozycja krajobrazowa z alejkami i grupami nasadzeń w swobodnym układzie oraz zabudową rezydencjonalną: dworem, oficyną i lamusem. W 2. połowie XX w. zieleń parkową zaniedbano, wiele drzew wycięto, wschodnią część ogrodów przecięła nowa szosa asfaltowa. W 2002 r. część dawnego majątku powróciła do rodziny Wolskich, potomków ostatnich właścicieli. Od tego czasu układ zieleni poddawany jest rekompozycji,  a przy drzewach prowadzone są prace pielęgnacyjne.

Opis

Park dworski w Hawłowicach Górnych położony jest na terenie dawnego założenia dworskiego, w północnej części wsi, na cyplu opadającym ku zachodowi i północy łagodnymi skarpami oraz na terenie niżej położonym, po ich zachodniej stronie. Pozostałości zabudowy dworskiej: lamus i relikty dworu umiejscowione są na terenie najwyżej położonym, towarzyszą im swobodnie rozlokowane nasadzenia, w większości współczesne. Starodrzew zgrupowany jest na południe od zabudowy, gdzie tworzy kulisy wydzielające w przeszłości łąkę widokową z samotnikiem. Ten obszar podbudowany jest widokowo od zachodu szerokim pasem łąk podmokłych i stawów, podzielonym na segmenty groblami paradnymi. Unikatowe jest sąsiedztwo dwóch zespołów dworskich w Hawłowicach Górnych i Hawłowicach Dolnych, generujących wiele interesujących, wzajemnych zapożyczeń widokowych.

Zabytek jest dostępny dla zwiedzających. 

Autor noty: Oprac.: B. Potera, OT NID w Rzeszowie, 08-04-2024 r.