Historia

Założenie parkowe powstało w 3. ćwierci XVIII wieku, gdy właścicielem Siennowa był Sebastian Morski. Park dworski miał charakter ogrodów krajobrazowych rozplanowanych na osi dworu od strony elewacji tylnej.  W północnej części ogrody te objęły swoim zasięgiem relikty fortyfikacji ziemnych z XVII wieku w postaci wału ziemnego i wyższego od niego nasypu w północnym narożniku założenia. W połowie XIX stulecia, gdy właścicielem miejscowego majątku ziemskiego był Konstanty Wolski, w centralnej części parku istniała sieć ścieżek spacerowych położonych malowniczo pośród śródleśnej dąbrowy. Od strony południowej i północnej założenia ogrodowego już poza linią wałów położone były dwa kwaterowe sady owocowe. Od strony północnej funkcjonował stary sad, na terenie którego rosły śliwy i orzechowce. W okresie międzywojennym gdy majątek ziemski należał do Heleny Wolskiej i jej męża Bronisława Turno, na terenie parku funkcjonowała już inna, nowa sieć ścieżek wewnętrznych, która nie nawiązywała do pierwotnej, bardziej gęstej sieci alejek. W tym czasie w południowo-wschodniej części ogrodu funkcjonował niewielki kort tenisowy, a środkowy odcinek fosy i wału przecięty był przez główną aleję prowadzącą w kierunku tzw. gaju czyli części leśnej założenia parkowego. Południową. granicę parku stanowiła tzw. „Ciemna ulica” czyli nie zachowana obecnie aleja grabowa. Jesienią 1944 roku cały majątek dworski łącznie z parkiem został znacjonalizowany. W latach 60. XX stulecia w środkowej części parku powstało pełnowymiarowe  trawiaste boisko piłkarskie, co spowodowało splantowanie terenu i wycinkę rosnących dotąd na tym terenie najcenniejszych pod względem florystycznym drzew. W ten sposób bezpowrotnie utracone zostały cenne okazy drzew rosnące w tym sektorze parku m.in. sosna amerykańska, lipa zwana przez Wolskich wielką, dąb szypułkowy, magnolia i miłorząb dwuklapowy. 

Opis

Park podworski położony jest w południowo-wschodniej części wsi na południe od miejsca, gdzie stał nieistniejący obecnie dwór. Teren parku zajmuje powierzchnię około 8 ha i posiada dość dobrze czytelne w terenie, historyczne granice. W centralnej części dawnego parku funkcjonuje obecnie trawiaste boisko piłkarskie klubu LKS Wisełka Siennów, które zostało założone w latach 60. XX stulecia. Na terenie parku zachowały się rosnące w rozproszeniu cenne gatunki drzew takie jak m.in.: miłorzęby, platany, surmie, sosny wejmutki, choiny kanadyjskie, lipy, graby, wiązy oraz dęby. Kilkadziesiąt metrów na wschód od miejsca, gdzie stał dwór znajdują się relikty fortyfikacji ziemnych, które zostały usypane w ostatniej ćwierci XVII wieku. Najbardziej widocznym ich elementem jest obecnie przebiegający od strony pólnocno-wschodniej założenia wał ziemny o długości 112 metrów i wysokości 4 metrów, którego koroną prowadzi ścieżka spacerowa. 

Zabytek dostępny.

Oprac. Andrzej Gliwa, OT NID w Rzeszowie, 21.11.2025 r.