Historia

Dokładna data budowy lamusa/oficyny nie jest znana, w literaturze określa się jej czas powstania na 2. połowę XVIII wieku. Wiadomo natomiast, że podobnie jak dwór przystąpiono do jej przebudowy w 1803 roku, w czasie kompleksowych prac w założeniu dworskim. Budynek oficyny został odwzorowany na planie katastralnym z połowy XIX wieku w obecnym rzucie i lokalizacji, jako element ramujący wjazd na dziedziniec „honorowy” przed dworem. W obiekcie tym mieściły się: kuchnia dworska i pomieszczenie dla służby. W latach powojennych budynek użytkowano jako magazyn; jego stan techniczny pogarszał się stopniowo. W latach 90. XX wieku obiekt poddano gruntownym pracom remontowym: wzmocniono strukturę ścian obwodowych, założono nowe tynki, wymieniono gontowo-blaszane pokrycie dachu na blachę miedzianą a więźbę wzmocniono, całkowicie wymieniono stolarkę otworową. 

Opis    

Budynek oficyny/lamusa położony jest w centralnej części miejscowości, w środkowej części zespołu dworskiego, przy zachodniej granicy założenia, na krawędzi wypłaszczonej wierzchowiny płaskiego wzgórza, jako element ramujący reprezentacyjny gazon objezdny. Niewielki budynek wzniesiono z kamienia i cegły na rzucie prostokąta o wymiarach około 8,5, x 12,5 metra z kwadratową dobudówką od wschodu, jako obiekt jednotraktowy, trójdzielny, z dwoma pomieszczeniami równej wielkości i węższą sienią pośrodku. Prostopadłościenna bryła przekryta jest dachem mansardowym, urozmaica ją niewielki, zadaszony dwuspadowym daszkiem, ganek z przedsionkiem mieszczący zewnętrzne zejście do piwnic. W piwnicach założono sklepienie kolebkowe, w pomieszczeniach parteru kolebkowe z lunetami. 

Elewacje dłuższe: północną i południową rozplanowano jako symetryczne, trójosiowe, z wejściami pośrodku, elewację północną akcentuje portyk wsparty na dwóch filarach a elewację wschodnią ganek z zejściem do piwnic. Budynek jest wartościowym obiektem uzupełniającym program funkcjonalny zespołu dworskiego, o stylistyce spójnej z budynkiem dworu.

Obiekt niedostępny

Oprac. Barbara Potera, OT NID w Rzeszowie, 20.01.2026 r.

Bibliografia    

• Libicki P., Dwory i pałace wiejskie w Małopolsce i na Podkarpaciu, Poznań 2012.
• Polakowski S., Pozostałości złożeń dworskich województwa podkarpackiego, Krosno 2012.
• Śnieżyńska-Stolotowa E., Stolot F., Katalog zabytków sztuki w Polsce, T. 13, województwo rzeszowskie, Warszawa 1974.