Historia

Studnia została zrekonstruowana na cele ekspozycyjne i muzealne skansenu w 1986 roku przez Eugeniusza Szylara i Eugeniusza Rusinka. W 2019 roku Zagroda - Muzeum Wsi w Markowej została laureatem ogólnopolskiego konkursu „Zabytek Zadbany” w kategorii specjalnej F - właściwe użytkowanie i trwała opieka nad zabytkiem.

Opis

Zlokalizowana w środkowej części zagrody, na zachód od kieratu oraz na północ od zabudowań kmiecych. Studnia kopana wykonana została z współczesnych kręgów betonowych. Ogranicza ją prostopadłościenna obudowa na rzucie kwadratu, wykonana w konstrukcji zrębowej z desek przycinanych maszynowo, łączonych w węgłach na „rybi ogon”. Na górną część obudowy nałożona jest prostokątna rama z desek, połączona z obudową za pomocą drewnianych tybli. Obudowę zamyka deskowo – spągowa klapa. Na osi obudowy studni znajduje się żuraw studzienny do czerpania wody, złożony z pionowego, rozwidlającego się ku górze słupa. Pomiędzy widłami słupa zamocowane długie, ruchome ramię żurawia (wysięgnik), zakończone żerdzią z blaszanym naczyniem. W stanie spoczynku jednym końcem wspiera się o grunt. Żuraw jest wprowadzony w ruch poprzez upuszczenie wiadra do szybu studni. 

Skansen Zagroda – Muzeum Wsi Markowa dostępny jest na zewnątrz i od wewnątrz w godzinach pracy muzeum po zakupie biletów wstępu. Brak udogodnień dla osób ze specjalnymi potrzebami. 

Opr. Alicja Kuśta, OT NID w Rzeszowie, 12.03.2025 r.