Historia

Spichlerz zwany również sołem, sołkiem lub sypańcem należał do Wojciecha Kochmańskiego. Został zinwentaryzowany i przeniesiony na teren zagrody w 1996 roku. Był wówczas jednym z dwóch zachowanych tego typu obiektów w Markowej. Swą nazwę wywodzi od czasownika suć czyli sypać, gromadzić. Sołek jest obiektem wolnostojącym, natomiast dużo częściej występowały spichlerze wydzielone wewnątrz chałup lub stodół, o osobnym wejściu z zewnątrz. W regionie wznoszono tego typu podpiwniczone spichlerze zwane sklepem. W 2019 roku Zagroda - Muzeum Wsi w Markowej została laureatem ogólnopolskiego konkursu „Zabytek Zadbany” w kategorii specjalnej F - właściwe użytkowanie i trwała opieka nad zabytkiem.

Opis

Zlokalizowany w północnej części zagrody, na wschód od wiatraka koźlaka. Wzniesiony w konstrukcji zrębowej z drewna jodłowego pochodzącego z Tarnawki na rzucie zbliżonym do kwadratu. W węgłowaniach ręcznie ociosane bale łączone są na rybi ogon. Sołek jest budynkiem wąskofrontowym i jednoprzestrzennym o mocno wysuniętym okapie z wyraźnym nadwieszeniem nad ścianą frontową. Na osi frontu znajduje się prostokątny otwór drzwiowy z drzwiami spągowymi. Czterospadowy dach poszyty jest słomą w kiczki z dębowymi koźlinami na kalenicy. Sołek posiada naturalny system wentylacyjny. Posadowiony jest w dystansie od podłoża celem zapewnienia odpowiedniej cyrkulacji powietrza. Ponadto w jego ścianach znajdują się niewielkie otwory wentylacyjne, zapewniające odpowiednie warunki do przechowywania zboża. W jednoprzestrzennym wnętrzu znajdują się komory do przechowywania zboża.

Obiekt dostępny w godzinach pracy muzeum po zakupie biletów wstępu, zgodnie z informacją podaną na stronie internetowej https://www.skansen-markowa.pl/kontakt/. Brak udogodnień dla osób ze szczególnymi potrzebami. 

Opr. Alicja Kuśta, OT NID w Rzeszowie, 12.03.2025 r.